دستورالعمل تدوین مقالات دانشنامه پلیس
ساختار شیوه نامه مقالات دانشنامه (جدید)
فرم امتیازدهی مقالات دانشنامه
فرم ارزیابی مقالات دانشنامه
تقویم سال
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه : 79564
بازدید امروز : 1987
کل بازدید : 3462271
بازدیدکنندگان آنلاين : 7
بارگزاری صفحه : 1.19

ثانیه

امنیت اجتماعی





امنیت اقتصادی                 Economic Security

 امنیت اقتصادی، آزادی از هر نوع ترس، شک و ابهام در بلااجرا ماندن تعهدات و مطالبات و در عین حال حصول اطمینان از برخورداری از ثمرۀ فعالیت­هایی است که در زمینۀ تولید ثروت، توزیع و مصرف آن صورت می­گیرد (1). به عبارت دیگرمیزان دسترسی انسان به ضروریات زیستی (غذا، آب، سرپناه، آموزش)، اشتغال، توزیع درآمد و رفاه است (2).

با پایان یافتن جنگ سرد و شکل­ گیری روابط جدید در نظام بین ­الملل، اولویت­ های امنیتی دستخوش تحول شدو امنیت اقتصادی به­عنوان مهم­ترین شاخص امنیت ملی مطرح گردید.ستخوش تحول شده و امنیت افتصادی به و مصرف آن صورت میدر عین حال حصول اطمینان از برخورداری از ثمره فعالیت

یکی از مهم­ترین نیازهای انسانی، نیاز اقتصادی است. تأمین امنیت اقتصادی به معنی حفظ سطح مشخصی از ابعاد امنیت است. امنیت اقتصادی یکی از نگرانی­ های مهم دولت­هاست. امنیت اقتصادی، وضعیت باثباتی از شرایط و ساختار فعلی و افق معلوم و روشنی از آینده است که در آن فرد، جامعه، سازمان و دولت احساس رهایی از خطر کرده و به طور بهینه می­توانند به تولید، توزیع و مصرف ثروت بپردازند.

به طور سنتی رابطة بین اقتصاد و امنیت این­گونه تلقی می­ شد که اولی تابع و فرع دومی است. اصولاً امنیت به اعمال سیاست مرتبط می­شود و اجرای موفقیت­آمیز سیاست امنیتی دارای یک وجه اقتصادی نیز است. در هیچ موردی نمی­توان به طور کامل قدرت سیاسی را از قدرت اقتصادی تفکیک کرد، برای اینکه همواره یکی از آنها در دیگری وجود دارد (3).

امنیت اقتصادی در دو سطح کاربرد دارد:

نخست فراهم آمدن زمینه­ هایی برای تأمین معیشت آدمیان و از میان رفتن فقر و دیگری ایجاد سازوکارهایی برای امنیت مناسبات اقتصادی و تجاری جامعه است.

به طور کلی نهادهای مرتبط با مقولۀ امنیت اقتصادی را می­ توان به چهار گروه زیر تقسیم کرد:

1) نهادهای مالی: بانک ­ها و مؤسسات مالی، بازار سرمایه، صنعت بیمه و نهادهای ناظر مالی؛

2) نهادهای قضایی: دادگستری و نیروی انتظامی؛

3) نهادهای اداری: وزارتخانه ها، سازمان­ها و ادارات دولتی؛

4) نهادهای اجتماعی: مجالس قانون­گذاری، اتحادیه ­ها و اصناف، اتاق­ های بازرگانی و احزاب سیاسی(4).

یکی از سازمان­ های مؤثر در تأمین امنیت اقتصادی، نیروی انتظامی است. نیروی انتظامی با کنترل مرزها از قاچاق کالا و ارز ممانعت می­نماید. بدین ترتیب از رکود و ورشکستگی صنایع داخلی و کاهش ارزش پول ملی جلوگیری کند. همچنین با پول شویی و فعالیت شرکت­ های نامشروع، احتکار، گرانفروشی، مفسده­­ه ای اقتصادی مبارزه می ­نماید تا بستری امن برای فعالیت­های اقتصادی فراهم کند.این نیرو با مبارزه و کشف سرقت اموال نسبت به حفاظت از دارایی شهروندان اقدام می­ کند.

کلیدواژه ­ها

قدرت سیاسی، قدرت اقتصادی، امنیت اقتصادی، نیروی انتظامی.

ارجاعات

1- برومند، شهرزاد و همکاران. امنیت اقتصادی در ایران و چند کشور منتخب (مطالعه تطبیقی). تهران: مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش ­های مجلس شورای اسلامی، چاپ اول1387، ص 25.

2- هاشمیان فرد، زاهد. امنیت در اسلام. تهران: انتشارات دانشگاه عالی دفاع ملی، 1388، صص 373-345.

3- شیهان، مایکل. امنیت بین­ الملل. ترجمة سیدجلال دهقانی فیروزآبادی. تهران: پژوهشکدة مطالعات راهبردی، 1388، ص 87.

4- عزتی، مرتضی و محمدعلی دهقان. امنیت اقتصادی در ایران. تهران: مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش ­های مجلس شورای اسلامی، 1387، ص 8.

منابع بیشتر

1- بوزان، باری. مردم، دولت­ها و هراس. ترجمة پژوهشکدة مطالعات راهبردی، تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1378، ص 34.

2- طبیعی، منصور. سیمای امنیت در نهج­ البلاغه. تهران: سازمان عقیدتی سیاسی نیروی انتظامی، 1379. صص140-96.





نظر شما :