دستورالعمل تدوین مقالات دانشنامه پلیس
ساختار شیوه نامه مقالات دانشنامه (جدید)
فرم امتیازدهی مقالات دانشنامه
فرم ارزیابی مقالات دانشنامه
تقویم سال
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه : 183027
بازدید امروز : 7356
کل بازدید : 4847115
بازدیدکنندگان آنلاين : 10
بارگزاری صفحه : 1.21

ثانیه

مطالعات اجتماعی





 

اقلیت یا گروه اقلیت  Minority

اقلیت در لغت به معنای: 1 - اقل بودن، کم بودن. 2 - قسمت کمتر مقابل اکثریت. 3 - گروهی از افراد یک کشور یا یک شهر که از لحاظ دین و مذهب یا نژاد از اکثریت ممتاز باشند. اقلیت مفهومی جامعه‌شناسی است و به معنای گروهی است که اساساً اعضای آن از سوی دیگر گروه های اجتماعی مورد تبعیض قرار‌گرفته، معمولاً در وضع نامناسبی قرار دارند. اعضای گروه‌های اقلیت نوعی حس همبستگی گروهی و احساس تعلق به یک‌دیگر دارند؛ در نتیحه احساس وفاداری و علایق مشترک بین آن‌ها معمولاً زیاد است (1).

مفهوم اقلیت­های قومی یا گروه ­های اقلیت، در جامعه­ شناسی زیاد به کار برده می ­شود و معنای آن، وسیع­تر از مفهومی صرفاً عددی است.گروه اقلیت آن گونه که در جامعه ­شناسی استتنباط می ­شود، دارای ویژگی­های زیر است:

1-     اعضای این گروه­ها از آن روی که توسط دیگران مورد تبعیض واقع می­شوند، در وضع نامساعدی قرار دارند.

2-  اعضای گروه ­های اقلیت نوعی حس همبستگی گروهی، یعنی احساس تعلق به همدیگر دارند.تجربه دستخوش تعصب و تبعیض بودن، معمولاً احساسات وفاداری و علایق مشترک را افزایش می­دهد.

3- گروه­ های اقلیت معمولاً تا اندازه­ای از نظر فیزیکی و اجتماعی، از اجتماع بزرگ­تر جدا هستند. آنها معمولاً در محلات، شهرها یا مناطق معینی از کشور متمرکز هستند (2).

4-     اعضای گروه اقلیت عموماً سهم کمتری را از مزیت‌های اجتماعی چون قدرت، ثروت و احترام دارند (3).

گروه­های اقلیت ممکن است بر اساس مؤلفه­های مختلفی از رنگ پوست، قومیت و زبان گرفته تا دین، طبقه اجتماعی، جنسيت، مليت، و سبک زندگی از یکدیگر متمایز شده از مزایای نابرابر(شغلی، تحصیلی، درآمد، قدرت و...) در مقایسه با اکثریت بهره­مند شوند(4). معمولاً نوعی «تصورات قالبى» یا پيشداورى و تبعيض، در مورد گروه های اقلیت در تمامی جوامع وجود دارد.

به صورت کلی، گروه­های اقلیت و به­ویژه اقلیت­های قومی، همواره از چند جهت دچار محرومیت هستند. آنها در پایین­ترین سطح از ساختار طبقاتی قرار گرفته­اند و به طور نابرابری دچار بیکاری، وضعیت نامناسب مسکن و تسهیلات نامطلوب رفاهی هستند (5).

گروه­های اقلیت به ویژه قومی و مذهبی همیشه یکی از موضوعات امنیتی مهم و در عین حال پیچیده و بحث برانگیز   پلیس ­های کشورهای جهان، و البته ایران بوده است (6). در کشور ایران که اقلیت­ه ای دینی و مذهبی از یک سو و قومیت­ های ترک، کرد، عرب، بلوچ و ... از سوی دیگر، دارای نقش­های متفاوتی در سطح جامعه هستند و می­توانند به عنوان قابلیت های خاصی در سناریوهای ضد امنیتی و امنیتی به کار گرفته شوند،این موضوع برای پلیس از اهمیت دوچندانی برخوردار شده است. از همین رو، موضوع امنیت اقلیت­ها و قومیت­ها می­تواند دارای ویژگی­ های قابل توجهی باشد. بر این اساس، اولویت ­بندی منافع اقلیت­ها و قومیت ­ها به منظور شاخص­ سازی امنیت آنها می ­تواند به شکل زیر دسته ­بندی شود:

الف)امنيت منافع حياتي و ارزش هاي اساسي اقليت ها و قوميت ها

ب)حفظ موجوديت و اختصاص امتيازات مناسب اقليت ها و قوميت ها

ج)ايجاد امنيت و حفظ و توسعه آن در مناطق زيستي اقليت ها و قوميت ها(7).

کلید واژه ها

گروه اقلیت، اقلیت قومی، تبعیض، تصورات قالبی، امنیت ، درگیری اجتماعی.

ارجاعات

1-     کوئن، بروس. مبانی جامعه‌شناسی. ترجمه غلامعباس توسلی و رضا فاضل. تهران: سمت؛ 1383. ص129.

2-     گیدنز، آنتونی. جامعه شناسی. تهران:نشر نی؛1385. ص 279.

3-     رفیع پور، فرامرز. آناتومی جامعه یا سنة الله. مقدمه‌ای بر جامعه‌شناسی کاربردی. تهران: انتشارات کاوه؛ 1383 .

4-     گیدنز. همان. ص ۲۳۸.

5-     فیلدینگ نایجل. پلیس و درگیری اجتماعی. ترجمه سپیده یوسفی. تهران: سازمان تحقیقات و مطالعات ناجا؛1390. ص 26 

6-     کلهر، رضا. درآمدی بر امنیت انتظامی. انتشارات سازمان تحقیقات و مطالعات ناجا؛ 1388. ص 112.

7-     همان. ص 113-112.

 

 



نظر شما :