دستورالعمل تدوین مقالات دانشنامه پلیس
ساختار شیوه نامه مقالات دانشنامه (جدید)
فرم امتیازدهی مقالات دانشنامه
فرم ارزیابی مقالات دانشنامه
تقویم سال
آمار بازدیدکنندگان
بازدید این صفحه : 179276
بازدید امروز : 5260
کل بازدید : 3882930
بازدیدکنندگان آنلاين : 9
بارگزاری صفحه : 1.37

ثانیه

مطالعات اجتماعی





 

مددکاران اجتماعی پلیس     Police social workers

مددکاردر لغت به معنای یاریگر، ظهیر، حامی و دستگیر است. مددکاری اجتماعی عبارت از مجموعه ای متشکل از تدابیر و مشاوره و فعالیت­ های حرفه ای است که در قالب نهادها، سازمان­ها و مؤسسات رفاهی توانبخشی، اجتماعی، فرهنگی و تربیتی عرضه می شود تا با ایجاد تغییر و دگرگونی مناسب در شرایط مادی و معنوی افراد و اقشار جامعه، زمینه بهزیستی و رشد و تعالی آنها را فراهم آورد (1).

خدمات اجتماعي و حمايت از محرومان و نيازمندان داراي پيشينه‌اي به اندازه تشكيل نخستين اجتماعات بشري است. با ورود صنعت به زندگي انسان و همچنين تحولات مختلف و تغییر شرايط گوناگون اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي و مسائل و مشكلات ديگر، نيازها و انتظاراتي در جوامع انسانی به وجود آمده است كه توجه كارشناسان اجتماعي را برای طراحی و تدوین رشته ای با عنوان مددکاری اجتماعی جلب کرد. رشته­ای که بتواند در اموری مانند امور ذیل فعالیت نماید (2):

  • بررسی مسائل و مشکلات خانوادگی و اجتماعی افراد جامعه در قشرهای مختلف و تشخیص علل پیدایش آنها و راهنمایی و ارائه نظرات مشورتی تخصصی، جهت حل مشکلات و پی­گیری این امور،
  • تهیه و بررسی آمار، اطلاعات و گزارش­ها به منظور تهیه طرح­ های حمایتی، تأسیس و گسترش، مؤسسات رفاهی، بهره­ گیری از امکانات مؤسسات خیریه و اوقاف،
  • تشویق نیکوکاران و کارفرمایان به ایجاد مراکز خدمات اجتماعی،
  • ارائه کمک به مؤسسات رفاهی و مددجویان،
  • تهیه و تنظیم برنامه­های آموزشی، بهداشتی، تفریحی، تغذیه، پرورش کودک، خانه داری، تهیه مسکن و کمک به افراد عقب افتاده و مریض،
  • تمهیدات لازم جهت از بین بردن ریشه­ای مسائل و مشکلات افراد،
  • تأیید برنامه­های رفاهی و هماهنگی انواع فعالیت­های مددکاری اجتماعی (3).

مددکاران اجتماعی به دانش آموختگان رشته مددکاری مقاطع مختلف دانشگاهی(برگرفته از رشته های روان شناسی و  روان‌درمانی، علوم تربیتی و مشاوره، علوم اجتماعی و ارتباطات (4)، تعاون و رفاه، علوم اجتماعی، خدمات اجتماعی، علوم پزشکی و بهداشت) اطلاق می­گردد که با بهره گیری از فعالیت­های حرفه­ ای- تخصصی در سه زمینه زیر خدمات خود را به جامعه عرضه نمایند (5):

1- مددکاری فردی: ارائه خدمات حرفه­ای به افراد و خانواده­ها، تا آنان بتوانند روابط اجتماعی سالم و مؤثری را در تمامی عرصه­های زندگی به­دست آورند.

2- مددکاری جامعه­ای: توسعه و تعمیم خدمات مددکاری اجتماعی در جوامع مختلف به منظور تأمین نیازهای اجتماعی، فرهنگی- رفاهی از طریق به کارگیری نیروها و جلب مشارکت­های عمومی و بهره­گیری از استعدادها و نیروهای موجود جامعه (6).

3- مددکاری گروهی: ارائه خدمات مددکاری گروهی به افراد به منظور رشد استعدادها، ظرفیت­ها و قابلیت­ها با بهره­گیری از روابط و فعل و انفعالات گروهی است (7) تا اعضا قادر شوند بر مسائل و مشکلات خود فائق آمده و به نحو مطلوبی از عهده وظایف و مسئولیت­های فردی و اجتماعی برآیند (9).

بر همین اساس، مددکاران با کسانی سروکار دارند که به آنها مددجو(یک فرد، گروه یا جامعه)گفته می­شود. امروزه مددکاران اجتماعی در سازمان­های گوناگون از جمله بیمارستان­ها، قوه قضائیه،زندان­ها، سازمان بهزیستی، مدارس، کمیته امداد امام خمینی، بنیادهای شهید و مستضعفان و حتی کلانتری­ها حضور دارند (10).

برای نمونه می­توان از به کارگیری انواع شیوه‌های مددکاری اجتماعی برای مجرمان، مانند برنامه­ریزی اجتماعی، توسعه محلی، اقدام اجتماعی، کمک‌خواستن از مؤسسات خدمات اجتماعی در امور مختلف، نظیر بهداشت، آموزش و پرورش، تغذیه، اشتغال و تأمین اجتماعی اشاره کرد (11).

اگر چه حرفه مددکاری اجتماعی با پلیس تفاوت­های بسیار دارد، با این وصف نقاط اشتراک و اتصال میان آن دو فراوان است. همکاری پلیس با مددکاران برای شناسایی مددجوها، کمک به یافتن سرپناهی برای ادامه درمان آنها، همکاری برای جلب اقدامات اجتماعی مرتبط با مددجوها، هدایت کمک­های مردمی و مؤسسات به سمت مددجوها و کمک به اشتغال­زایی مددجوها از جمله تعاملات و همکاری­های میان پلیس و مددکاران اجتماعی است. تشکیل واحد یا مرکزی در اغلب کلانتری­ها برای ارائه خدمات مشاوره­ای و مددکاری به افراد بزه دیده یا در معرض بزه از دیگر گام­های مهم نیروی انتظامی در راستای همکاری و تعامل با مددکاران اجتماعی است.

ضرورت‌های اقدام ناجا برای راه اندازی واحدهای مددکاری در موارد زیر مشخص می‌گردد:

-         تلاش در جهت آگاه­سازی قشرهای مختلف جامعه از خطرات، تهدیدات، انحرافات و آسیب‌های اجتماعی مربوط به خانواده ها.

-         تلاش در جهت شناخت و تعمیق آگاهی‌های عمومی وتخصصی در مورد عوامل و ریشه‌های شکل‌گیری انحرافات اجتماعی با کمک فکری و رفتاری خانواده ها.

-         تلاش در جهت کاهش آثار و تبعات ناگوار انحرافات و نابهنجاری‌های اجتماعی با همگامی و همفکری خانواده ها.

-         بسترسازی فعالیت‌های پیشگیرانه از بروز جرایم و تخلفات با هدایت و راهنمایی نوجوانان، جوانان و گروه‌های در معرض آسیب.

-         ارتباط بیشتر با مراکز و مجموعه‌های علمی- پژوهشی و کاربردی مرتبط با مباحث جامعه­شناختی و روان­شناختی و بهره‌گیری از وجوه مثبت کارهای آنها.

کلید واژه ها

 مددکاران اجتماعی پلیس، انحرافات اجتماعی، نابهنجاری های اجتماعی، آسیب های اجتماعی.

ارجاعات:

  1. مسعودي، محمدحسين. آشنايي با حرفه مددكاري اجتماعي و مهارت­هاي كمك به افراد. تهران: قانون؛1391. ص 214.
  2. كامپتون، بيولارابرتس و گالاوي، برت.فرايندهاي مددكاري اجتماعي.ترجمه سيدجلال صدرالسادات. تهران: سمت؛1387. ص 141.
  3.  توئلوتريز آلن. مددكاري اجتماعي: كار در جامعه. فريده همتي.تهران. سازمان‌مطالعه ‌و تدوين‌كتب‌علوم ‌انساني ‌دانشگاهها (سمت). ص 95.
  4. ليشمنف، جويس. ارتباطات در مددكاري اجتماعي. ترجمه رضا آقادستجردي. تهران: سبزان؛1387. ص 13.
  5. حيدري مريم و قايم‌  مهر.اصول و فنون مددكاري. تهران: عج؛1387. ص 43.
  6. جانسون،  لوئيز. حرفه مددكاري اجتماعي(از ديدگاهي جامع). ترجمه محمدحسين بازرگاني. تهران: دانشگاه علامه طباطبايي؛1386. ص 86.
  7. منظمي‌تبار، جواد. آموزش مددكاري گروهي و جامعه‌اي. تهران:كميته امداد امام خميني(ره)؛1382. ص 24.
  8. شيخي، محمدتقي. جامعه‌شناسي مسائل اجتماعي و مددكاري اجتماعي. تهران: حرير؛1381. ص 34.
  9. رنجبر، محمدرضا. كاربرد مددكاري گروهي و جامعه‌اي در مددكاري اجتماعي ايران(كار با گروه و كار با جامعه). تهران: آواي نور؛1383. ص 65.
  10. كالشد ورونيكا و اورم جون. ساختار نظري و عملي مددكاري اجتماعي. ترجمه: فريده همتي و كلك مشكين. تهران؛1382 . ص 254.
  11. هراد، براين. جامعه‌شناسي و مددكاري اجتماعي. ترجمه محمدحسين فرجاد و رضا ظروفچيان‌مقدم . تهران: دفتر تحقيقات؛1372. ص 96.

 



نظر شما :