You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • اصلاح رفتار پلیس police behavior modification

    اصلاح رفتار پلیس به معنای بهینه ­سازی نوع برخورد نیروهای پلیس با شهروندان جهت تحقق حقوق شهروندی و اجرای قانون و پیشگیری از جرم است(1).

    رفتار، عملی است که از فرد سر می­زند یا سخنی است که بر زبان می ­آورد. به اصطلاح دقیق­تر، رفتار هر فعالیتی است که ارگانیسم انجام می­ دهد و به وسیله ارگانیسمی دیگر، یا یک ابزار، قابل اندازه ­گیری و مشاهده است. رفتار می­تواند درونی یا بیرونی باشد(آشکار یا نهان). رفتارهایی مانند صحبت کردن، نوشتن، راه رفتن و... رفتار آشکار نامیده می­شوند، ولی رفتار نهان مانند تفکر، تخیل و حتی ضربان قلب و انبساط مثانه و ... است که ممکن است مستقیماً قابل مشاهده نباشند.(2)

    اصلاح رفتار به مجموعه فنون و روش­هایی گفته می­شود که برخاسته از روان شناسی(به ویژه روان شناسی یادگیری) است و تعریف آن کمک به رفع مشکلات سازگاری افراد در موقعیت­های مختلف زندگی فردی و اجتماعی است. روان شناسی یادگیری به طور اعم و شرطی­سازی پاولفی به طور اخص، مهم ترین کمک را به ایجاد و گسترش اصلاح رفتار کرده­اند.(3)

    پلیس و اصلاح رفتار

    بیان، زبان و کلام پلیس، اولین و مهم ترین ابزار پلیس براي ایجاد ارتباط وانتقال خواسته­هایش از مردم است. کلام یک پلیس عبارت است از کلماتی که به کار می­برد، به علاوة آهنگ و لحن گفتار. می­توان گفت پلیس از طریق ایجاد کنش متقابل صحیح بین خود و مردم می­تواند به خواسته­ها و اهداف سازمان نیروي انتظامی دست یابد؛ یعنی به عبارتی بین کاهش جرایم و افزایش یا کاهش سطح اعتماد عمومی نسبت به سازمان پلیس رابطة مستقیم وجود دارد. پس اساس موفقیت پلیس درکاهش جرایم، مشارکت مردم بوده که این مهم از طریق برقراري ارتباط صمیمانه با مردم ایجاد می­شود.

    لباسی که پلیس به تن دارد، نحوة پوشیدن آن و تجهیزاتی که به همراه دارد، حتی نحوة ایستادن، شیوة نگاه کردن و اخم کردن و حتی لبخند زدن ودست دادن و غیره، همگی از جمله زبان حرکات بدنی هستند و همگی در انتقال اقتدار پلیس نقش دارند و از این طریق شهروندان قضاوت خودشان را دربارة کفایت و حرفه­اي بودن و شخصیت پلیس منتقل می­نمایند، لذا روابط مأموران نیروي انتظامی با شهروندان جامعه، ابتدا از طریق تعاملات میان فردي شروع می­شود و اگر این ارتباط مطلوب و مؤثر باشد، می­ تواند نقش حیاتی در بهبود روابط پلیس با جامعه و نهایتاً انجام وظایف و مأموریت­ها و همین طور رسیدن به اهداف داشته باشد. مسلماً به منظور اصلاح رفتارهای نامطلوب پلیس می­توان از دوره های آموزشی ضمن خدمت و اطلاع رسانی استفاده کرد و اصول صحیح رفتار کارکنان را از طریق استاندارد سازی به آنها آموزش داد.(4)

    ویژگی­های اصلاح رفتار

    • تأکید بر رفتار؛
    • تغییر بر اساس اصول رفتاری؛
    • تأکید بر رویدادهای جاری محیطی؛
    • انتخاب دقیق شیوة تغییر رفتار؛
    • عدم تأکید بر رویدادهای گذشته به منزلة علل رفتار؛
    • رد علل فرضی زیربنایی رفتار.

    روش­ های اصلاح رفتار

    بر اساس اصول روان شناسی، با اتکا به دو روش می­توان رفتارها را اصلاح کرد. این دو روش، روش­های مثبت (تقویت) و روش های منفی (تنبیه) هستند. معمولاً تقویت را رخدادی تعریف می­کنند که به دنبال رفتارهای خاصی می ­­آید و موجب پایــداری یا افزایش دفعـات بروز رفتار می­شود.

    تنبیه عبارت است از ارائه یک محرک آزار دهنده پس از انجام یک رفتار نامطلوب، که نتیجة آن کاهش یا حذف احتمال بروز آن رفتار است. یکی از دلایلی که خیلی از افراد به جای روش­های مثبت از روش تنبیه استفاده می­کنند این است که تنبیه سریعاً رفتار نامطلوب را متوقف می­سازد و این پیامد سبب تقویت شخص تنبیه کننده می­شود، در حالی که روش­های مثبت پس از گذشت یک مدت زمان و به صورت تدریجی، رفتار نامطلوب را کاهش می­دهند.(5)

    کلیدواژه ­ها

     اصلاح رفتار پلیس، افزایش امنیت، رابطه بین پلیس و شهروندان.

    ارجاعات

     

    1. Principles of good policing: avoiding violence between police and citizens;2003
    2. شعاری‌نژاد، علی‌اکبر. فرهنگ علوم رفتاری. تهران: سپهر، 1384، ص54.
    3. اميدوار، احمد. روش های تغيير رفتار، رفتار درمانی و شناخت- درمانی. مشهد: انتشارات فرا انگيزش،1385
    4. عسگری خانقاه، اصغر و مهدی عامری. "گذری بر فرهنگ رفتار پلیس با مردم ، پژوهشی مردم شناختی در شهرستان گرمسار."پژوهش نامة علوم اجتماعی، سال دوم، شماره سوم،1387، ص 42.
    5. کيت هاوتون و همکاران. رفتار درمانی شناختی.ترجمة حبيب اله قاسم زاده. تهران: انتشارات ارجمند،1385    
      

نظر شما