You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • بی خانمانی    Homelessness

    بی ­خانمانی، واژه­ای است که برای وضعیت فرد یا افرادی که فاقد سرپناه مشخص و تا حدودی پایدارند، به کار می­رود (1).

    تقریباً تمامی منابع مربوط به مسکن، بی­ خانمان را در رابطه با محل اقامت شبانه تعریف می­کنند. به دیگر سخن، ساعت تاریکی مهم­ترین نکته ­ای است که در تعریف بی­ خانمانی و بی­ خانمان مورد توجه قرار می­ گیرد. برای مثال، وزارت مسکن و توسعه شهری ایالات متحدۀ آمریکا (HUD)، بی­ خانمان را شخص یا فردی می­داند که شب هنگام، فاقد محل اقامتی ثابت، معمولی و مناسب باشد(2).

    سازمان ملل، بی­خانمانی را به دو صورت بی­خانمانی مطلق و نسبی تقسیم کرده است: بی­خانمان مطلق، کسی است که در خیابان­ها زندگی می­کند. و در اثر حوادث مختلف در زندگی به این وضعیت مبتلا شده است و بی خانمان نسبی کسی است که استاندارهای اسکان را ندارد و باید برای تأمین استاندارهای اساسی، حمایت­های مناسب و کافی از عوامل محیطی و دسترسی به آب سالم و اقدامات بهداشتی و امنیت شخصی فراهم شود و از محل کار و اشتغال فاصله عقلایی و همچنین استطاعت مالی لازم را داشته باشد. در تقسیم­بندی دیگری، بی خانمانی را به بی خانمانی مزمن و موقتی تقسیم کرده­اند (3).

    بی­خانمانی یکی از پدیده های زشت و نابهنجار اجتماعی است که در اغلب شهرهای بزرگ جهان به چشم می خورد و پیامدهای ناگوار بسیاری دارد. این پدیده امروز نه تنها دامنگیر کشورهای رو به توسعه است، بلکه به صورت معضلی بزرگ در کشورهای توسعه یافته صنعتی نیز دیده می­شود (4). از جمله پیامدهای بی ­خانمانی و کارتن خوابی، افزایش بیماری­های جسمانی و روانی به دلیل عدم رعایت بهداشت فردی، انتقال بیماری­های واگیردار، تخریب اموال عمومی، اعتیاد به مواد مخدر، تکدی گری، سرقت، فحشا و سایر آسیب­های اجتماعی است که همین عوامل حضور افراد بی­خانمان در اجتماع تهدیدی علیه سایر شهروندان تلقی می­شود (5).

    بی­خانمان­ها به دلیل اینکه در وضعیت اقتصادی و اجتماعی مطلوبی قرار ندارند، به جرایم و انحرافات اجتماعی روی می ­آورند تا از این طریق بتوانند زندگی خود را بگذرانند. به همین دلیل در مناطقی از شهر که بی خانمان­ها زیاد باشند، احساس ناامنی و میزان وقوع جرایم بیشتراست و به همین دلیل پلیس مجبور است در این مناطق نظارت بیشتر را اعمال کند و از طریق گشت زنی، کنترل بیشتری بر محیط داشته باشد. رشد سرقت، اعتیاد، مصرف الکل تا حد زیادی وابسته به میزان بی­ خانمان­های سطح شهراست. بی­خانمانی در سطح شهرها، تداعی کننده فقر شهری است و اصطلاح بوم شناسی ترس در جرم شناسی نوین، بیان کنندۀ وضعیتی است که به دلیل افزایش بی­ خانمان­ها وگرایش آنها به انحرافات اجتماعی و جرایم، ترس از قربانی شدن در بین شهروندان عادی افزایش یافته است و پلیس در واکنش به این شرایط مجبور است، کنترل خود را بر روی این مناطق افزایش دهد.

    کلیدواژه ها

    خانه، بی­ خانمانی مطلق، بی­خانمانی نسبی، فقرشهری.

    ارجاعات

    1-      شوئنوئر، نوربرت. مسکن، حومه و شهر. ترجمۀ شهرام پوردیهیمی . تهران: نشر روزنه، 1389، ص15.

    2-     زیبرا، مارتین. نظریه­های جامعه شناسی طرد شدگان اجتماعی. ترجمۀ سید حسن حسینی. تهران: انتشارات آن، 1385، ص 43

    3-      شیخاوندی، داور. جامعه شناسی انحرافات و مسائل جمعیتی ایران. تهران: انتشارات قطره، 1386، ص 95 .

    4-      محمدی اصل، عباس. بزهکاری نوجوانان و نظریه های انحرافات اجتماعی.تهران: انتشارات علم و صنعت،1384، ص112 .

    5-     شکرگزار، اصغر. توسعۀ مسکن شهری در ایران. تهران: انتشارات حق شناس، 1385، ص 26.

    6- Caves, Roger. Encyclopeadia of the City. London: Routledgeک 2005.p.128.

     

     

     

نظر شما