You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • تبهکار اتفاقی occasional mobster     

    اصطلاح لاتین «مابستر» برای توصیف تبهکار اتفاقی به‌کار می‌رود. این اصطلاح  به تبهکارانی اطلاق می‌شود که رفتارهایی غیرقانونی، متعارض و متخاصم با نیروهای سازمان‌یافته جامعه دارند و ارزش‌های جامعه را زیر پا می‌گذارند (1). افرادی که به‌طور اتفاقی و برحسب شرایط و فرصت‌هایی که در اختیارشان قرار می‌گیرد مرتکب بزه می‌شوند، تبهکار اتفاقی خوانده می‌شوند (2).

    این اصطلاح در اشاره به گروه‌های کوچکی به‌کار می‌رود که به‌وسیله احساس مشترک وفاداری، به یکدیگر مربوط اند و براساس سلسه مراتب، به گرد یک سردسته، ساختار پیدا کرده‌اند. این دسته از تبهکاران اتفاقی، سازمان‌ یافتگی ندارند و محصول از هم پاشیدن جامعه و احساس خودبینی و هیجان هستند و ارزش‌های جامعه را طرد می‌کنند (3).

    در مورد این دسته از تبهکاران بسیار نوشته شده، اما با این همه، هیچ­گونه اجماعی برای تشریح اینکه چگونه و در چه وضعیتی به وجود آمده و رشد می‌کنند وجود ندارد. اما چیزی که مشخص است این است که اعضای یک باند حس تعلق به باند خود دارند و این حس معمولاً با تقسیم کارها بین اعضا و شناسایی ظاهری اعضای باند (از راه پوشش‌های مخصوص -  خالکوبی مخصوص و حلقه یا انگشترهای مخصوص هر باند) تقویت می‌شود (4). این تبهکاران از عناصر بیکار جامعه بوده، و متداول‌ترین جرائم آنان؛ سرقت لوازم ماشین، کلاه‌برداری، و فروش اجناس دزدی است(5).

    کلید واژه ها

    تبهکار اتفاقی، کلاهبرداری، رفتار غیرقانونی.

    ارجاعات

    1.       آبرکرامبی، نیکلاس. فرهنگ جامعه‌شناسی . ترجمۀ حسن پویان (1370). تهران: انتشارات کیهان.

    2.       2- The Great Soviet Encyclopedia, 3rd Edition (1970-1979). © 2010 The Gale Group, Inc. All rights reserved

    3.       پورافکاری، نصرت‌الله. فرهنگ جامع روان‌شناسی-روان‌پزشکی و زمینه‌های وابسته. تهران: انتشارات فرهنگ معاصر، 1389.

    1. Yeatman, Ted P. (2000 .‌(Frank and Jesse James: The Story Behind the Legend. Cumberland House Publishing.

    5.       Greene, Jack R. (2007). The encyclopedia of Police Science. NewYork: Routledge.

     

     

نظر شما