You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • عنوان: مهارتهای اجتماعی و ارتباطی پلیس

    معرف

    1- معادل انگلیسی: social skills

    2- تعریف: مهارت­های اجتماعی- ارتباطی پلیس به آن دسته از مهارت­هایی گفته می شود که نیروهای پلیس در تعاملات میان فردی خود و در رویارویی با دوستان، همکاران و بالاخره مردم، به کار می گیرند (1).

    متن                                                                 

    از نظر کومز (2) واسلبی(3) مهارت­های اجتماعی توانایی ایجاد ارتباط متقابل با دیگران در زمینه اجتماعی خاص، به طرقی خاص است که در عرف جامعه قابل قبول یا ارزشمند باشد و در عین حال برای شخص سودمند افتد؛ بهره­ای دو جانبه داشته باشد، یا اینکه نخست برای دیگران نافع باشد (4).

    شش ویژگی اصلی مهارت­های اجتماعی:

    1.        مهارت­های اجتماعی به طور معمول آموخته می­شوند.

    2.        شامل مجموعه­ای از رفتارهای کلامی و غیر کلامی گوناگون و ویژه­اند.

    3.        مستلزم داوطلب شدن وارائه پاسخ­های مناسب و ﻣﺆثراند.

    4.        تقویت­های اجتماعی دیگران را به حداکثر می­رسانند.

    5.        ماهیتی تعاملی دارند و به زمان­بندی مناسب و تأثیر متقابل برخی از رفتارها احتیاج دارند.

    6.        تحت تأثیر عوامل محیطی همچون سن، جنس و پایگاه طرف مقابل هستند(5).

    فیلیپس(6) با مروری بر تعاریف حول مهارت­ها، بر این باور است: « کسی دارای مهارت­های اجتماعی- ارتباطی است  که با دیگران طوری ارتباط بر قرار کند که بتواند به حقوق، الزامات، رضایت خاطر یا انجام وظایف در حد معقولی دست یابد، بی آنکه حقوق، الزامات، رضایت خاطر یا وظایف دیگران را نادیده بگیرد و در عین حال بتواند در این مورد مبادله­ای باز و آزاد با دیگران داشته باشد (7).

    بر همین اساس هنگامی می­توان گفت که یک پلیس دارای مهارت­های ارتباطی و اجتماعی است که به حقوق دیگران احترام بگذارد، الزامات تعامل با آنها را رعایت کند، رضایت خاطر آنها را بر خود ترجیح دهد و بالاخره اینکه تعاملی دوسویه با مردم ایجاد کند.

    یک مأمور پلیس به عنوان فردی از افراد سازمان، گروه، شبکه­های اجتماعی و به عنوان عضوی از اعضای جامعه بیشترین تعاملات و رویارویی­های چهره به چهره با افراد، گروه­ها و سازمان­های اجتماعی را دارد و نیز به سبب موضع اقتدار و ماهیت کارخود با موانع بسیاری در برقراری ارتباط با دیگران مواجه است.

     از این رو آگاهی از این مهارت­ها و کمیت و کیفیت آنها به انجام هر چه ﻣﺆثر مأموریت­ها یاری می­رساند.

    افراد و گروه­های اجتماعی در زمان­ها، مکان­ها، موقعیت­ها، وضعیت و شرایط گوناگون به شیوه مشابه و یکسان رفتار نمی­کنند؛ اگرچه توانایی برقراری ارتباط به شیوه­های مختلف را دارند، در تعاملات روزمره، الگوی خاصی انتخاب می­کنند. از این رو، هر فرد و گروهی در ارتباطات میان فردی، گروهی و شبکه­ای روش مخصوص به خود دارد، زیرا ممکن است استفاده از روشی یکسان در شرایط متفاوت، مشکل ساز باشد.

    مهم­ترین مهارت­های اجتماعی و ارتباطی پلیس

    توانایی برقراری ارتباطات: جریانی است که طی آن دو یا چند نفر به تبادل افکار، احساسات و حقایق بپردازند.

    ارتباط کلامی: صحبت کردن و گفت و گو با یکدیگر است. پلیس باید اهل گفت و گو باشد و با مردم صحبت کند و شرایط استفاده از الفاظ و کلمات را به خوبی تشخیص دهد.

    ارتباط غیرکلامی: کلیه رفتارهای صوتی و غیرصوتی است که برای برقراری ارتباط به کار برده می شود مانند حالت های چهره، ژست­ها و حرکات بدنی، تن صدا، سرعت گفتار و ... این مهارت­ها در پلیس، باعث عمق بخشیدن به روابط اجتماعی وی و کنترل محیط می­شود.

    فن گوش دادن: مأموران پلیس باید با گوش دادن صحیح و با حوصله، مطالب و منظور مردم را درک کرده و پاسخی صحیح و منطقی بدهند.

    محبت، رحمت و مهربانی: برخورد محبت آمیز با ارباب رجوع، موجب افزایش رضایتمندی آنها می­شود.

    احترام به مراجعان: به منظور ایجاد رضایتمندی در مردم، باید شأن و کرامت آنان از سوی پلیس رعایت شده و مورد احترام قرار گیرد.

    سایر مهارت های ارتباطی و اجتماعی پلیس عبارت اند از:

    گشاده رویی و خوش­رویی، رعایت عدالت و انصاف، رعایت آداب مکالمات تلفنی، آراستگی لباس و ظاهر، برخورد شایسته با مردم.(8)

     

    کلیدواژه­ها

     مهارت­های اجتماعی پلیس، مهارت­های ارتباطی پلیس، ماهیت تعاملی، احترام به حقوق افراد.


    ارجاعات

    1.     جعفری، محمدنبی. استاندارد سازی رفتار کارکنان کلانتری ها. تهران: معاونت آموزش ناجا، 1389

    2.   Combs

    3.     Slaby

    4.  ديكسون، مارجي. مهارت­هاي اجتماعي در ارتباطات ميان فردي. ترجمۀ خشايار بيگي مهدي و فيروزبخت مهرداد. تهران: رشد،1390

    5.     Campbell, C. Hanson, D.J. Nangle, D. Social Skills and Psychological Adjustment. ABCT Clinical Assessment Series;2010

    6.     Philips

    7.     Philips, E.  The social skills basis of psychopathology , grunt and Stratton , newYork;1987

    8.     قوام، میرعظیم. نقش پلیس در حمایت از بزه دیده و کاهش آسیب های ناشی از جرم. تهران: دفتر تحقیقات کاربردی پلیس پیشگیری ناجا،1390، صص 184-180

     

نظر شما