You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • عنوان: شایعه پراکنی در محیط پلیس

    معرف:

    1-معادل انگلیسی:   Rumor Spreads in Police Environment

    2-تعریف

     شایعه، خبري است که فاش شود، اما صحت و درستی آن معلوم نباشد (دهخدا، 1341: 925). شایعه پراکنی پدیده‌ای است که در حال حاضر در زندگی سازمانی یافت می‌شود (کیم، مون و شین[1]،2019: 30). شایعه در محل کار، شنیدن موضوعی (چیزی) است که به‌طور غیررسمی گفته می‌شود، به صورتی که اعضای سازمان با یکی یا بیشتر اعضای سازمان در این خصوص صحبت می­کنند (برادی، براون و لیانگ[2]، 2017: 3)؛ از این رو، شایعه پراکنی در حوزه پلیس ، شنیدن موضوعی (چیزی) است که به‌طور غیررسمی گفته می‌شود، به صورتی که کارکنان پلیس با کارکنانی دیگر در این خصوص صحبت می­کنند.

    متن

    ﺷﺎﻳﻌﻪ، ﻳﻜﻲ از معضلات اﺧﻼﻗﻲ جوامع ﺑﺷري است. با توجه به نقش سازمان‌ها در جوامع امروزی، این ﻣﻌﺿل در سازمان‌ها، نقش مهمی ایفا می­کند؛ ﺑﻪطوريﻛﻪ ﮔﺎﻫﻲ ﻋدم ﻛﻧﺗرل ﺻﺣﻳﺢ آن، ﻓﺟﺎﻳﻊ زﻳﺎنباري  در ﭘﻲ ﺧواﻫد داشت؛ بنابراین، شناخت این پدیده و مدیریت آن بسیار مهم ﺧواﻫد ﺑود (مقیمی، 1395: 13). در حوزه پلیس نیز اگر نتوانیم شایعه پراکنی را کنترل و مدیریت کنیم، منجر به فاجعه‌ای بزرگ و زیان بار خواهد شد. دان بار[3] (2004)، کنیفین و ویلسون[4] (2005)، میچیلسون و مولی[5] (2004) و نون و دیبریج[6] (1993) استدلال می‌کنند که شایعه یکی از سازوکارهای اصلی استفاده‌شده توسط کارمندان برای تقویت روابط غیررسمی در سازمان‌ها است (الواردت، لابینسا و ویتیک[7]،2012: 193). شایعه در محل کار، تا 90 درصد از طریق مکالمات و تقریباً 15 درصد از طریق رایانامه های کاری است (باسیوک و لیو[8]، 2016: 2). تحقیقات بایومستر و دیگران[9] (2004)، کنیفین و اسلون ویلسون[10] (2010)، میلز[11] (2010)، تاسیلو و همکاران[12] (2018) نشان می‌دهند که شایعه در کارکرد مثبت می‌تواند یک ابزار اجتماعی برای جمع‌آوری و اعتبار اطلاعات، تسهیل احساس و ترویج یادگیری باشد (بابالولا[13] و همکاران،2019: 136). گاهی در سازمان شایعه‌هایی پراکنده می‌شود که مربوط به حیثیت و آبروی کارمند است؛ در این‌گونه موارد، کارکنان باید هوشیار باشند و از شایعه‌پراکنی پرهیز کنند. کارکنان باید شایعات را فقط به  رییس مستقیم گزارش دهند و آن را میان کارکنان پخش نکنند؛ زیرا شایعه پراکنی خطراتی مانند دروغ‌گویی، تضعیف روحیه، کشف اسرار و مانند این‌ها برای سازمان دارد (جعفری،1381: 507).

        شایعه در سازمان‌، عبارت‌ از پیامی است که در سازمان رواج می‌یابد، ولی واقعیت، آن را تأیید نمی­کند. شایعه در سازمان زمانی رواج می­یابد که کارکنان مشتاق خبر باشند، ولی نتوانند آن را از منبعی موثق دریافت کنند (هما صدر، 1388: 59). اگرچه شایعه ها موجودیتی فیزیکی ندارند، ولی می‌توانند هم ‌روی جنبه‌های مادي و ملموس و هم ‌روی جنبه‌های ناملموس سازمان تأثیر بگذارند. نگرانی‌های زیادي از قبیل تغییرات، امنیت و کیفیت کاری در سازمان وجود دارد که کارکنان را نسبت به مدیریت سازمان و حتی آینده خود نگران می‌ کند و این امر می‌تواند زمینه‌ای براي شکل گیری شایعه  شود. شایعه ها می‌توانند باعث آسیب‌های روحی و روانی کارکنان شوند و در این هنگام ممکن است که کارکنان شروع به دشمنی با یکدیگر کنند (علمی و بیک زاده، 1394: 214).

    شایعه پراکنی از دیدگاه قرآن

    در آیه 15 سوره مبارکه نور به جلوگیری از شایعه‌سازی و تأکید بر گفتار بر اساس علم اشاره شده است:

    «إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَ تَقُولُونَ بِأَفْواهِكُمْ ما لَيْسَ لَكُمْ بِهِ عِلْمٌ وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللّه عَظيمٌ»

    به خاطر بیاورید زمانى را که به استقبال این دروغ بزرگ رفتید و این شایعه را از زبان یکدیگر می‌گرفتید و با دهان خود سخنى می‌گفتید که به آن یقین نداشتید و گمان می‌کردید این مسئله کوچکى است، درحالی‌که نزد خدا بزرگ است!»(رشادتی، 1390: 360) . قرآن کریم درآیه های 23 الی 27 سوره نور نیز برای شایعه‌سازی درباره ی پاکان، کیفر تعیین کرده است (رشادتی، 1390: 366).

    علاوه براین، در خصوص شایعه، مصادیقی دیگر در آیه 83 سوره مبارکه نساء آمده است:

    «وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَي الرَّسُولِ وَ إِلي‏ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إِلاَّ قَليلاً»

    و چون خبری (حاکی) از ایمنی یا وحشت (مانند پیروزی مسلمین یا شکستشان) به آنان برسد (بدون تحقیق) آن را منتشر می‌کنند؛ حال‌آنکه اگر آن را به فرستاده خدا و صاحبان امرشان بازمی‌گرداندند، به‌یقین کسانی از آنان که اهل تحقیق‌اند، به حقیقت آن پی می‌بردند (و راه چاره می‌یافتند) و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود، حتماً همه شما جز اندکی، از شیطان پیروی می‌کردید (غروی نائینی و همکاران، 1391: 8).

    یکی از نکته های مهم آیه های پیش گفته این است که خبری که بدون تحقیق برای دیگران و همکاران پخش می‌شود، از دیدگاه خداوند زشت و مذموم است و خداوند برای این امر مجازات تعیین کرده است.

     اجزای شایعه‌سازمانی

    وقتی یك خبر ناصحیح و نادرست در بین افراد سازمان توزیع شود، به دنبال این خبر انتظارات، توقعات، ناامنی‌ها، بدبینی‌ها و سوء تفاهم هایی پدید می‌آید که به‌صورت پنهان و نامریی، در به هم ریختن روابط متعادل سازمان نقش زیادی بازی می­کنند (عارف زاده و بردبار، 1395: 2).  شایعه‌سازمانی،[14] به‌عنوان یک فرایند ارتباطی دست کم دارای  سه جزء است:

    1- یک فرستنده که با یک گیرنده صحبت می­کند؛

    2-محتوای شایعاتی که در مورد شی (شخص) پخش می‌شود؛

    3-کسی که از لحاظ جسمی حضور نیافته است؛ اما بخش مهمی از روند شایعه ارتباطی را تشکیل می­دهد (بیرگمانن[15]، 1993، 140؛ کارلاند و پیلید[16]،2000: 429).

     ازآنجاکه کمینه سه نفر در یک شایعه نقش دارند، محققان استدلال کرده‌اند که بهتر است شایعه را به‌عنوان یک فرآیند گروهی در نظر بگیریم؛ نه‌فقط به‌عنوان یک فرایند بین فرستنده و دریافت‌کننده (دیفنوز و بوردیا[17]،2007: 20 ؛ دان بار[18]،2004:  101 و فوستیر[19]،2004: 79)

    انواع شایعه

    تحقیقات اولیه به سه دسته از شایعه ها اشاره می‌کنند:

     1- نقشه خیالی و موهوم:  نقشه خیالی، مثبت‌ترین ﺣﺎﻟت ﺷﺎﻳﻌﻪ اﺳت ﻛﻪ ﺑﻪ آرزو ﺑراي دست‌یابی ﺑﻪ ﭘﻳﺎﻣدي ﻣﺛﺑت اﺷﺎره می‌کند؛

     ٢- ﻧﮕراﻧﻲ و اﺿطراب:  ﺷﺎﻳﻌﻪ اﺿطراﺑﻲ، در اﺑﺗدا ﺑﺎ ﺗرس ﺷروع می‌شود و درنهایت، ﺑﻳن اﻓراد درك ﻛﻧﻧده آن ﻧﮕراﻧﻲ و اﺿطراب اﻳﺟﺎد می‌کند؛

     ٣- ﺷﻜل دادن (جداکننده): ﺷﺎﻳﻌﻪ جداکننده ﻳﺎ ﺷﻜﺎف دﻫﻧده، حالت ﻣﻧﻓﻲ ﺷﺎﻳﻌﻪ اﺳت و ﻫدف اوﻟﻳﻪ آن این اﺳت ﻛﻪ در ﮔروه وﻓﺎداري اﻳﺟﺎد ﻛﻧد (هاول[20] و میلر[21]،2006)

    ﻛﺎرﻛردﻫﺎي ﺷﺎﻳﻌﻪ

    کارکردهای مثبت و منفی شایعه عبارت اند از:

     اﻟف) ﻣﺷﺎرکت در گروه: ﮔروه از طرﻳق ﺷﺎﻳﻌﻪ ﺑﻪ ﻓرد می‌گوید که ﭼﮕوﻧﻪ ﺑﺎﻳد ﻓﻜر ﻛﻧد ﺗﺎ ﺑﻪ ﮔروه ﺗﻌﻟق داﺷﺗﻪ ﺑﺎﺷد و ﺟزیی از آن ﺑﺎﺷد. ﺷﺎیعه، وﺳﻳﻟﻪ ﻛﺎراﻳﻲ اﺳت ﻛﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻣﻧﺳﺟم ﻧﮕﻪ می­دارد.

    ب) ﺣل ﻣﺷﻜﻼت ﮔروﻫﻲ: ﺷﺎیعه، وﺳﻳﻟﻪ ای برای ﺣل ﻣﺷﻜﻼت ﮔروه و ﺑﺧش ﺿروري  روﻧدهای اﺟﺗﻣﺎﻋﻲ ﻫﺳﺗﻧد ﻛﻪ ﺑﻪ انسان‌ها ﻓرﺻت ﻣواﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺣﺎﻻت ﻧﺎﭘﺎﻳدار (ﺗردﻳد) در زﻧدﮔﻲ می‌بخشند. ﺷﺎﻳﻌﻪ، ﻗﺳﻣﺗﻲ از ﺗﻼش ﻣردان وزنان ﺑراي  ﺗواﻓق  ﺑﺎ ﻣﻗﺗﺿﻳﺎت زﻧدﮔﻲ اﺳت.

    ج) رﻫﺎﻳﻲ: ﺷﺎﻳﻌﻪ، اوﻟﻳن ﻗدم ﺑراي آرام ﻛردن ﻓﺷﺎر ﻋﺻﺑﻲ اﺳت. ﺑﺳﻳﺎري از ﺷﺎﻳﻌﺎت وضعیت­های اضطراب‌آور را ﺑﺎزﮔو می‌کنند. ﺷﺎﻳﻌﻪ، ﺳوﭘﺎپ اطﻣﻳﻧﺎﻧﻲ ﺑراي رهاسازی خشونت‌های ﻧﻬﻓﺗﻪ، ﺑﻪ شیوه‌ای ﺟﺎﻣﻌﻪ پسند اﺳت.

    د) ﺧوﻳﺷﺎوﻧدي دﻳﮕران: ﺑﺳﻳﺎري از ﺷﺎﻳﻌه ها فقطً ﺑﻪ این دﻟﻳل ﭘﺧش می‌شوند که سرگرم کننده هستند و ﻛﺳﺎﻧﻲ ﻛﻪ آن‌ها را پخش می‌کنند، اﻋﺗﻗﺎدي ﺑﻪ ﻣﺣﺗوﻳﺎت آن ﻧدارﻧد؛ اﻣﺎ ﻣطﻣﺋن ﻫﺳﺗﻧد ﻛﻪ ﺑر روي شنوندگان آن اﺛر می‌گذارند.

    ه) ﺳﺧن بی‌هدف: هنگامی‌که اﻧﺳﺎن ﺑﺎ دﻳﮕران ﻣﻌﺎﺷرت می کند، اﮔر ﺣرﻓﻲ ﺑراي ﮔﻓﺗن ﻧداﺷﺗﻪ ﺑﺎﺷد، ﺑﻪ ﭘوﭼﻲ می‌رسد. در اﻳﻧﺟﺎﺳت ﻛﻪ ﺷﺎﻳﻌﻪ ﺑﻪ داد اﻧﺳﺎن می‌رسد و خلأ را به‌طور ﻣطلوﺑﻲ ﭘر می‌کند و ﺑﻪ اﻧﺳﺎن کمک می‌کند تا ﺑﻪ ﮔﻓﺗﮕو اداﻣﻪ دﻫد.

    و) ﺷوق ﺑﻪ دانستن، ﺑدون ﻣﻃﺎﻟﻌﻪ و تحقیق: ﻛﻧﺟﻜﺎوي ﺑراي داﻧﺳﺗن ﻣطﺎﻟب ﺗﺎزه و اﺧﺑﺎر ﺟدﻳد، ﻳﻚ ﻏرﻳزه ﻣﻓﻳد و ﺳﺎزﻧده اﺳت ﻛﻪ می‌تواند ﺷوق انسان‌ها در ﺗﺣﻗﻳق و تأمل ﺑر روي موضوعات مختلف باشد که اگر این کنجکاوی از طریق صحیح، اقناع و سیراب نشود، مورد سو استفاده شایعه‌پردازان قرار می‌گیرد.

    ز) پرخاشگری: شایعه ممکن است به‌منظور صدمه زدن به افراد دیگر انتقال یابد؛ یعنی شایعه کننده قصد تهمت زدن، غیبت کردن و سپر بلا قرار دادن دیگران را داشته باشد (مقیمی، 1395: 22-24).

    انواع ﺷﺎﻳﻌﻪ ازنظر ﺳرعت انتشار در سازمان

    شایعه‌ها را ازنظر سرعت انتشار در سازمان، ﺑﻪ دو ﻧوع ﺗﻗﺳﻳم ﻛرده اند (هما صدر، ١٣٨٨: 60):

    1-شایعه‌های خزنده: شایعه‌هایی ﻫﺳﺗﻧد ﻛﻪ به‌آرامی ﻣنتشر می‌شوند و ﻣردم آن‌ها را به‌طور ﭘﻧﻬﺎﻧﻲ و پچ‌پچ‌کنان ﺑﻪ ﻳﻜدﻳﮕر منتقل می‌کنند، ﺗﺎ درنهایت، در همه‌جا پخش ﺷوﻧد. در حوزه پلیس نیز برخی شایعه‌ها به‌آرامی منتشر می‌شوند و افسران یا کارکنان  آن ها را به‌طور پنهانی به یکدیگر منتقل می‌کنند تا در همه‌جا پخش شود.

    2-شایعه‌های تند و ﺳرﻳﻊ: شایعه‌هایی ﻫﺳﺗﻧد ﻛﻪ ﭼون آﺗش، ﺑﻪ خرمن می‌افتند. اﻳن ﻧوع شایعه‌ها درزمانی ﻛوﺗﺎه، ﮔروه وﺳﻳﻌﻲ را ﺗﺣت ﭘوﺷش ﻗرار می‌دهند. آﻧﭼﻪ درﺑﺎره ﺣوادث و فجایع، پیروزی‌های درﺧﺷﺎن ﻳﺎ شکست‌ها در زﻣﺎن ﺟﻧﮓ اﻧﺗﺷﺎر می‌یابد، از اﻳن ﻧﻣوﻧﻪ اﺳت (مقیمی، 1395: 22). در حوزه پلیس نیز  شایعه‌هایی که در حوزه امنیت، کشف جرم و منهدم کردن باندهای غیرقانونی، در بین گروه وسیعی از مردم منتشر می­شود، اینگونه است.

    آثار مخرب شایعه‌پراکنی در سازمان پلیس

    با توجه به توضیحات قبلی، شایعه را می‌توان انتشار اخباری بیان کرد که صحت‌وسقم آن ازنظر منطقی تأیید نشده است. آثار مخرب شایعه‌پراکنی در محیط پلیس را می توان  ایجاد بی‌اعتمادی در کارکنان پلیس، نگرانی و اضطراب، و احساس عدم امنیت شغلی کارکنان پلیس برشمرد.

    ایجاد بی‌اعتمادی در کارکنان پلیس: شایعه‌پراکنی، بی‌اعتمادی را به‌طور فردی و جمعی رواج می‌دهد و این امر باعث می‌شود که کم‌کم احساس تعلق کارکنان پلیس به نیروی انتظامی کمرنگ شود.

    گرانی و اضطراب کارکنان پلیس:  شایعه، یکی از عوامل به وجود آورنده نگرانی و اضطراب در بین کارکنان نیروی انتظامی است. شایعه، روان کارکنان پلیس را آشفته می‌کند و بعد از مدتی، نگرانی‌های سازمانی باعث نارضایتی شغلی می­شود. 

    احساس عدم امنیت شغلی کارکنان پلیس: بخشی از شایعات که در نیروی انتظامی منتشر می‌شود، مربوط به جایگزینی‌ها، تعویض‌ها، نقل و انتقالات و انتصابات است که این امر امنیت خاطر کارکنان پلیس را در بعد شغلی به هم می‌زند (حسنی مقدم، 1379: 75-74).

    مدیریت مقابله با شایعه‌پراکنی در محیط پلیس

     برای مدیریت شایعه در سازمان‌ها، سه روش ویژه وجود دارد که در نیروی انتظامی نیز قابل‌اجراست. این روش ها عبارت اند از:

    1- روش بی‌توجه بودن به شایعه؛ بعضی از شایعه ها باگذشت زمان از بین می روندکه در همه سازمان‌ها ازجمله نیروی انتظامی هم کاربرد دارد.

    2-اگر انتظار برای به فراموشی سپردن شایعه طولانی شد، باید آن را  به ‌صورت عمومی تکذیب کرد. وقتی‌که شایعه تکذیب شود و بدون پشتوانه عقلی  به نظر برسد، ارزش خبری خود را از دست می­دهد.

    3- اطلاعات حقیقی و درست را باید فوری در نیروی انتظامی منتشر کرد (مقیمی،1395: 35).

    واژه‌های کلیدی: شایعه، اجزای شایعه، انواع شایعه، کارکردهای شایعه، آثار شایعه، مدیریت شایعه.

    ارجاعات:

    -جعفری، یعقوب (1381). تفسیر کوثر. جلد 2. قم: هجرت.

    -حسنی مقدم، ابوالفضل(1379). بررسی نقش شایعه در سازمان. پایان‌نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه امام صادق(ع).

    -دهخدا، علی‌اکبر(1341). لغت‌نامه دهخدا. دیجیتالی. تهران: انتشارات سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور.

    -رشادتی، جعفر(1390). پیشگیری از جرم در قرآن کریم. تهران: پیام راشده.

    -عارف زاده، قاسم و بردبار،غلامرضا( 1395). بررسی تاثیر نزاکت کارکنان بر شایعه سازمانی. کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در مدیریت، اقتصاد و حسابداری.

    -علمی، راحله و بیک زاده، جعفر (1394). طراحی و تبیین الگوی مدیریت شایعه در سازمان. مطالعات کمی در مدیریت. 20 . 224-208.

    -غروی نائینی،نهله؛ نیل‌ساز، نصرت و پنبه‌دانه‌زاده، فاطمه (1391). شایعه در قرآن و روایات و امنیت جامعه.فصلنامه لسان صدق. 1(3):7 1-1.

    -مقیمی، شیوا( 1395). شناسایی عوامل موثر  بر شکل گیری  شایعه در سازمان و بررسی رابطه آن با بدبینی  سازمانی(مطالعه موردی:  شرکت ملی پخش فرآورده های  نفتی منطقه شاهرود). پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشگاه آزاد واحد شاهرود.

    -هماصدر،صدیقه( ۱۳۸۸). مدیریت شایعه پذیرش و پایش. مجله تدبیر. شماره210 . 63-59.

    -Babalola, M. T., Ren, S., Kobinah, T., Qu, Y. E., Garba, O. A., & Guo, L. (2019). Negative workplace gossip: Its impact on customer service performance and moderating roles of trait mindfulness and forgiveness. International Journal of Hospitality Management, 80, 136-143.

    -Bassuk, A., Lew, C., 2016. The Antidote to Office Gossip. Harvard Business Review. https://hbr.org/2016/11/the-antidote-to-office-gossip.

    -Bergmann, J., (1993). Toward a theory of gossiping. In: Discreet Indiscretions: The Social Organisation of Gossip. Aldine De Gruyter, New York, pp. 139–153.

    -Brady, D. L., Brown, D. J., & Liang, L. H. (2017). Moving beyond assumptions of deviance: The reconceptualization and measurement of workplace gossip. Journal of Applied Psychology, 102(1), 1–25.

    -DiFonzo, N., Bordia, P., (2007). Rumor, gossip and urban legends. Diogenes 54, 19–35.

    -Dunbar, R.I.M., 2004. Gossip in evolutionary perspective. Review of General Psychology 8, 100–110.

    -Ellwardt, L., Labianca, G. J., & Wittek, R. (2012). Who are the objects of positive and negative gossip at work? A social network perspective on workplace gossip. Social Networks, 34(2), 193-205.

    -Foster, E.K., )2004(. Research on gossip: taxonomy, methods, and future directions. Review of General Psychology 8, 78–99.

    -Kim, A., Moon, J., & Shin, J. (2019). Justice perceptions, perceived insider status, and gossip at work: A social exchange perspective. Journal of Business Research, 97, 30-42.

    -Kurland, N.B., Pelled, L.H., (2000). Passing the word: toward a model of gossip and power in the workplace. Academy of Management Review 25, 428–438.

    -Howell, G., & Miller, R. (2006). How the relationship between the crisis life cycle and mass media content can better inform crisis communication. Rism, 4(1), 1-14

     

    منابع برای مطالعه بیشتر

    - احمدی خطیر, حسین و رضا زکی پور( ۱۳۹۶).  مدیریت شایعه و نقش آن در سازمان های دولتی. چهارمین کنفرانس بین المللی تکنیک های مدیریت و حسابداری. تهران: شرکت همایشگران مهر اشراق.

    - مشایخ, مریم؛ رضایتبخش، حسین و سمیرا سادات مومن( ۱۳۹۴). بررسی و اولویت بندی عوامل موثر بر ایجاد و انتشار شایعه در شهرداری منطقه 12 تهران. چهارمین کنفرانس بین المللی حسابداری و مدیریت و اولین کنفرانس کارآفرینی و نوآوری های باز. تهران: همایشگران مهر اشراق.

     

     

     



    [1] Kim, Moon & Shin

    [2] Brady, Brown, & Liang

    [3] Dunbar

    [4] Kniffin and Wilson

    [5] Michelson and Mouly

    [6] Noon and Delbridge

    [7] Ellwardt., Labianca, & Wittek

    [8] Bassuk and Lew

    [9] Baumeister et al

    [10] Kniffin and Sloan Wilson

    [11] Mills

    [12] Tassiello

    [13] Babalola

    [14] Organizational gossip

    [15] Bergmann

    [16] Kurland and Pelled

    [17] DiFonzo and Bordia

    [18] Dunbar

    [19] Foster

    [20] Howell

    [21] Miller

نظر شما