You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • پلیس سنتی      traditional police

    پلیس سنتی، پلیسی است که نقشی واکنشی نسبت به جرایم داشته و با توجه به درخواستِ خدمات، اقدام می ­کند. اطلاعات موجود پیرامون جامعه در این رویکرد محدود بوده و برنامه ­ریزی ­ها بر داده­ های درون­سازمانی، متمرکز بودند (1).

    متن

    در سه دهه پایانی قرن بیستم میلادی، محققان علوم پلیسی، به شدت الگوهای سنتی پلیسی را به نقد کشیدند. درون‌مایه اصلی تمام الگوهای سنتی پلیس، این است که راهبردهایی خاص نظیر افزایش تعداد مراکز پلیس، گشت‌زنی تصادفی در تمام مناطق، واکنش سریع به درخواست کمک شهروندان، تحقیقات کلی پلیس در منطقه و دستگیری و اجرای شدید قوانین پلیس را، می­توان بدون هیچ­گونه تغییر یا تعدیل خاصی در شرایط و موقعیت­های مختلف به کار بست و از وقوع جرایم مختلف، پیشگیری و امنیت را برقرار کرد (2).

    هدف اصلی در رویکرد سنتی پلیس، ایجاد نیرویی به ­شدت منظم، شبه نظامی و خبره برای کنترل و حل­ وفصل جرایم است و بر این فرض استوار می­ باشد که تعقیب و دستگیری مجرمان در حین ارتکاب به جرم، به­ طور موفقیت ­آمیزی اَعمال خلاف قانون را کنترل خواهد کرد (3). سازمان­ ها و ادارات پلیسی که سنت­ گرایی را الگوی راهبردها و اقدامات خود در پیشگیری از وقوع جرم قرار می­دهند، رویکردهایی را اتخاذ می ­کنند که عمدتاً متمایل به اجرای قوانین پلیسی است؛ این­گونه سازمان­های پلیسی، از منابع مهم موجود در خارج ساختار پلیس، کمترین بهره را می­برند. در حقیقت «اجرای قانون»، وجه اصلی الگوی سنتی پلیس است؛ بدین معنا که قدرت اجرای قانون، ابزار اصلی این الگو در پیشگیری از وقوع جرم است. از این رو است که در منابع و مآخذ مربوط به الگوی سنتی، پلیس را «اداره اجرای قانون» می‌نامند. در این الگوی پلیسی، دستگیری مظنونان و مجرمان و مجازات آنان، مهم­ترین و اصلی­ترین اقدام پلیس در پیشگیری از وقوع جرم و کاهش وقوع آن است. به­عبارتی، می­توان گفت که الگوی پلیس سنتی در مقوله پیشگیری از جرم، صرفاً بر اقدامات و تدابیر پیشگیری، از طریق نظام عدالت کیفری تمرکز داشته و تدابیر پیشگیرانه غیرکیفری در الگوی سنتی، چندان جایگاهی ندارند (4). به عبارت دیگر، در رویکرد سنتی، این سوء تعبیر وجود داشت که جرم با سرکوب و اقدامات واکنشی، قابل کنترل است (5).

    عمده انتقادات وارده به رویکرد سنتی در مشاغل پلیسی، به ماهیت واکنشی آن است. در این رویکرد، نیروهای پلیس، بایستی با سریع­رین شیوه ممکن و در کوتاه­ترین زمان، به درخواست­های مردم پاسخ دهند (6). بدین

    ترتیب، در رویکرد سنتی، پلیس در عرصه عملکرد، با وقایع سروکار داشته و صرفاً در خصوص جرایم، زمانی مداخله می‌کند که جرم و جنایتی، اتفاق ­افتاده باشد. بی­شک، این امر فرسودگی کارکنان پلیس را به همراه دارد، چراکه پلیس باید به درخواست­ های انفرادی شهروندان، بدون توجه به مسائل زیربنایی ایجاد چنین درخواست ­هایی، پاسخ دهد. در نتیجه، درخواست­های تکراری، بارها اتفاق می ­افتد. از طرف دیگر، مردم نیز از عملکرد پلیس راضی نخواهند شد؛ چراکه زمینه­ های جرم و بی ­ظمی، به طور ریشه­ ای حل نشده است (7).

    بدین­ترتیب، ویژگی پلیس سنتی را می­توان به­طور کلی، در قالب دو مورد بیان کرد؛ اول آنکه، پلیس سنتی، نقشی واکنشی نسبت به جرایم داشته و با توجه به درخواستِ خدمات، اقدام می‌کند؛ و دوم آن­که، در این رویکرد، اطلاعات موجود پیرامون جامعه، محدود بوده و برنامه­ریزی­ها بر داده‌های درون­سازمانی، متمرکز هستند.

    واژه‌های کلیدی:

     پلیس سنتی، رویکرد واکنشی، سنت‌گرایی، پیشگیری از جرم.

    ارجاعات:

    1. وروایی، اکبر؛ بهربر، سروش. اثربخشی الگوهای پلیس سنتی و نوین در پیشگیری از جرم. فصلنامه علمی پژوهشی انتظام اجتماعی، سال اول، شماره اول؛ 1388، صص 113.

    2. وروایی، اکبر؛ بهربر، سروش. اثربخشی الگوهای پلیس سنتی و نوین در پیشگیری از جرم. همان؛ ص 114.

    3. Pierce, Arthur (1998), case study: evaluating the effectiveness of traditional policing to the community- oriented policing model in indian country, a capstone seminar paper, Russell sage college, p11.

    4. کریمی خوزانی، علی. راهبرد پلیس برای توسعه امنیت پایدار: پیشگیری از بزه­کاری و بزه‌دیدگی افراد با اطلاع­رسانی انتظامی، ماهنامه توسعه انسانی پلیس، سال ششم، شماره 27؛ 1388، ص 109.

    5. نجفی ابرندآبادی، علی حسین. پیشگیری عادلانه از جرم، مجموعه مقالات در تجلیل از استاد دکتر محمد آشوری؛ 1378، ص 141.

    6. Reitzel, john; piquero, Nicole; piquero, alex (2005), problem oriented policing, available at: uidaho.edu, p 451.

    7.  کریمی خوزانی، علی. راهبرد پلیس برای توسعه امنیت پایدار: پیشگیری از بزه­کاری و بزه‌دیدگی افراد با اطلاع­رسانی انتظامی، همان، ص 108.

     

نظر شما