You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • هرزنامه    Spam

    به نامه های الکترونیکی ناخواسته و اغواکننده، هرزنامه  گفته می شود. نامه های الکترونیکی ناخواسته معمولاً به صورت عمده ( Bulk)، ارسال می گردند (1).

    هرزنامه نامی است که برای نامه های الکترونیکی ناخواسته بکار می رود، خصوصاً نامه های تجاری که از طرف افراد ناشناس و به صورت متعدد، احتمالاً براساس این باور که دریافت کننده به محصولات آنها علاقه مند خواهد شد، ارسال می شوند.

    در سال های اخیر تعداد هرزنامه ها بطور چشمگیری افزایش یافته است. در سال 2003 بیش از 50% از کل نامه های الکترونیکی تبادل شده در اینترنت هرزنامه بوده است! بسیاری افراد هم اکنون به ازای دریافت هر یک نامه معتبر حدود 10 هرزنامه دریافت می کنند.

    اگر در فیلد موضوع هرزنامه ها عبارتهایی نظیر SPAM وجود می داشت، آنگاه می توانستیم به آسانی تمامی آنها را حذف کنیم. قوانین مصوب قضایی حکم می کند که هر نامه الکترونیکی ناخواسته که از سوی شرکتهای تجاری ارسال شود پیگرد قانونی خواهد داشت.

    با این وجود به دلیل حجم وسیع هرزنامه ها و نیز عوامل محدود نیروهای انتظامی در حال حاضر اجرای این نوع قوانین چندان عملی نیست. هرکس باید بدون خواندن هرزنامه و یا ارسال اخطار به یک سیستم شلوغ دریافت شکایت ، یک روش منطقی برای تشخیص و حذف آن داشته باشد.

    برای آشنایی با مشکلات هرزنامه کاربر باید سه نکته را در نظر گیرد:

    ·         چگونه هرزنامه نویس ها آدرس کاربر را بدست می آورند.

    ·         چه چیزی هرزنامه تلقی می شود.

    ·         چرا نویسندگان هرزنامه، آنها را ارسال می کنند.

               

    اگر یکی از فعالیت های زیر را کاربر انجام دهد هرزنامه نویس ها موقعیت بدست آوردن آدرس وی را دارند:

    ·         نامه یا امضای خود را به یک فهرست آدرس عمومی ارسال کرده باشد.

    ·         به یک هرزنامه پاسخ داده باشد: مثلا خواسته باشد که از فهرست دریافت کنندگان حذف شود.

    ·         برای گروه های خبری نامه فرستاده باشد.

    ·         به هر دلیلی در یک فرم وب ثبت نام کرده باشد و آدرس خود را در آن وارد کرده باشد.

    ·         از رایانه ای که یک برنامه شناسایی روی آن در حال اجرا بوده استفاده کرده باشد ( این برنامه شناسایی در بسیاری از سیستم های unix نام کاربری کاربر را به هر کس که آنرا سوال کند ارائه می دهد).

    ·         به مرورگر اجازه داده باشد که آدرس کاربر را ذخیره کند.

    ·         از نرم افزار های ارسال پیام فوری استفاده کرده باشد.

    ·         آدرس پستی خود را در یک صفحه وب قرار داده باشد: یعنی اجازه داده باشد که آدرس پستی وی برای همه قابل مشاهده باشد.

    ·         یک نام دامنه برای خود ثبت کرده باشد و یا آدرس خود را در گروه پشتیبانی فنی یک پایگاه وب قرار داده باشد.

    ·         از آدرس های پستی قابل حدس استفاده کرده باشد.

    ·         آدرس خود را روی یکی از سیستم هایی که قبلا به آن نفوذ شده است قرار داده باشد.

    اگر هر یک از این موارد در مورد کاربر صدق کند احتمال زیادی وجود دارد که آدرس وی مورد سوء استفاده قرار گیرد و یا حتی به نویسندگان هرزنامه فروخته شود. به عبارت دیگر اگر به هر دلیلی از اینترنت استفاده کند این امکان وجود دارد که در فهرست دریافت کنندگان هرزنامه ها قرار گیرد.

    1-    برخورد با هرزنامه

    روش های بسیاری وجود دارند که با استفاده از آنها می توان هرزنامه را محدود و کنترل کرد. برخی از دولت ها در حوزه قضایی خود قوانینی را برای جلوگیری از گسترش هرزنامه تصویب کرده اند. اکثر isp ها معتقدند که استفاده از تسهیلات آنها برای فرستادن هرزنامه بر خلاف توافقنامه های کاری آنها است. تصویب چنین قوانینی می تواند موثر باشد ، اما تا کنون اعمال اکثر قوانین مربوط به هرزنامه ها بسیار مشکل و پرهزینه بوده و در بسیاری موارد هیچ راهکار اجرایی برای آن اندیشیده نشده است (2)

    کلید واژه­ ها

    هرزنامه، نامه الکترونیکی ناخواسته ، نامه الکترونیکی اغواکننده.

    ارجاعات:

    1-     آشنایی با مفاهیم فناوری اطلاعات و سیستم های جامع ناجا. انتشارات؛ معاونت تربیت و آموزش ناجا. 1390.

    2-     مجموعه مستندات سیستم های جامع ناجا، معاونت فاوا. اداره کل فناوری اطلاعات. 1392.

     

نظر شما