You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • گشت سواره          Mounted    patrol

    گشت سواره، به گشتی ­ای گفته می ­شود که در آن افراد گشتی از وسایل نقلیه برای پاسداری از ﻣﻨﻄﻘﺔ تحت حفاظت، استفاده می­ کنند

    گشت سواره از وسایل نقلیه متفاوتی برخوردار است. نوع وسیله نقلیه، بر اساس ناحیه گشتی متفاوت بوده و می تواند از موتورسیکلت های ساده تا ماشین­ های پیشرفته و کاملاً مجهز، در نوسان باشد. معمولاً با توجه به امکانات حوزة استحفاظی، گشت زنی به دو شیوه گشت با خودرو و موتور انجام می ­شود.(1) یک مأمور گشت سواره، به علت سرعت و تحرک لازم، بهتر می تواند منطقه مأموريتي خودرا تحت نظر قرار دهد.

    در بعضی از مأموریتها، حضور گشتی سواره، الزام زیادی دارد.گشت سواره توسط خودرو و موتورسیکلت انجام می­ شود. در گشت خودرویی، راننده وسیله نقلیه، امنیت افراد داخل خودرو را برعهده دارد. دیگر سرنشین­ ها نیز بر حسب وظیفه محوله، امنیت منطقه و وسیله نقلیه را تأمین می­ کنند. (2)

    گشت موتورسوار، دارای تجهیزات خاصی است که قدرت مانور وی را بر روی موتور افزایش می­دهد. گشت موتورسوار به صورت یک نفره یا دو نفره انجام می­گیرد و بر اساس وسعت ﻣﻨﻄﻘﺔ استحفاظی، امکانات و تجهیزات نیز تغییر می­ یابند.(3)

    مزیت این گشت نسبت به گشت پیاده، سرعت، چابكي و قدرت مانور بیشتر است. در مناطق باریک و صعب العبور، موتور به راحتی می­ تواند تردد و به گشت برای انجام وظیفه کمک کند. سرعت گشت موتورسوار، معمولا به طور متوسط 30 تا 40 کیلومتر در ساعت خواهد بود. گشت باید تمامی جهات اطرافش را مد نظر قرار دهد.

    اگر 2 نفر برروی موتور باشند، کنترل منطقه به دو ناحیه 180 درجه تقسیم شده و ترک نشین با چرخش­ های 90 درجه سر و بدن، 180 درجه منطقه عقب را کنترل می­ کند. نوع موتور گشت، بر اساس استحفاظی ﻣﻨﻄﻘﺔ متغیر خواهد بود.(4) 

    کلیدواژه­ ها

     گشت سواره، پاسداری، وسایل نقلیه، گشت با خودرو، گشت با موتور، حوزه استحفاظی.

    ارجاعات

    1-  لبافی، حسین. مجموعه دروس تخصصی انتظامی (1). تهران: معاونت آموزش ناجا، 1388.

    2-  گل محمدی خامنه، علی. مبانی امور انتظامی(1). تهران: اداره کل پشتیبانی آموزش ناجا، 1374.

    3-  اکیفی، جیمز. آموزش افسران جدید پلیس. مترجم عباس فرد قاسمی. تهران: معاونت آموزش ناجا، 1388.

    4-   سید تاج الدینی، علی و قاسم باخدا. صیانت و پیشگیری. تهران: معاونت آموزش ناجا،1390.

     

     

     

نظر شما