You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • پیشگیری ثانویه (دومین) Secondary Prevention    

    پیشگیری ثانویه شامل برنامه‌هایی است که برای افراد در معرض خطر در نظر گرفته شده است و هدف آن نظارت بر گروه‌های خاصی است که ترس از ارتکاب جرم از سوی آن‌ها می‌رود و در معرض مجرم شدن هستند (معظمی،1388: 25).

    متن

    پیشگیری از بزهکاری بر اساس تقسیم‌بندی کاپلان به سه گونه پیشگیری نخستین، دومین که جنبه پیشینی دارند و سومین که جنبه پسینی دارد تقسیم گردیده است (بیات و همکاران، 1387: 25). پیشگیری دومین یعنی به‌کارگیری شیوه‌هایی برای حمایت از افراد در آستانه خطر مانند معتادان، ولگردان و کودکان بی‌سرپرست و خیابانی (رایجیان اصلی، 1383: 150 و 149). پیشگیری ثانویه شامل اقداماتی است که از فرآیند گذار از اندیشه به عمل جلوگیری می‌کند (خلفی، 1388: 25). پیشگیری دومین به دنبال شناسایی و جلوگیری از بزهکاری افرادی است که بیش از دیگران در معرض خط بزهکاری قرار دارند (زر گری،1390:76) و درمجموع پیشگیری ثانویه بر اشخاص آسیب‌دیده و آسیب‌پذیر تمرکز دارد (محمدنسل،1391: 311).

    اگر افراد جامعه را طبق دایره ­های متحدالشکل ذیل در نظر بگیریم، منطقه تحت پوشش پیشگیری اولیه جمیع افراد واقع‌شده در هر سه دایره (کل جامعه) است.

     

     

    در این نوع پیشگیری، هدف آن است که با به‌کارگیری تدابیر مناسب و زودهنگام، از وقوع جرم از سوی افرادی که در شرایط بحرانی به سر می‌برند و احتمال بزهکاریِ آنها وجود دارد، پیشگیری شود. به‌طور مثال، در پیشگیری از اعتیاد، تمرکز تلاش‌ها بر روی افرادی است که به‌صورت تفریحی مبادرت به مصرف مواد می‌کنند و هنوز به درجه اعتیاد نرسیده‌اند. همچنین کودکانی که در خانواده‌های ازهم‌گسیخته و محله‌های فقیرنشین در وضعیت نامناسبی زندگی می‌کنند، یا جوانانی که خشونت را در خانه‌هایشان تجربه کرده‌اند، احتمال بزهکاری و مجرم شدن آنها بیشتر از سایرین است.

    با کمک آموزه‌های دینی می‌توان پیشگیری ثانویه را از طریق شناسایی گروه‌های در معرض خطر و آموزش آموزه‌های حمایتی مانند حمایت‌های مادی و عاطفی و شناختی محقق ساخت (نوروزی و همکاران، 1390: 39).

    مزیت این پیشگیری این است که از وسایل موجود به شکل هدفمند استفاده می‌کند و در نقطه مقابل ایراد آن این است که ممکن است گروه‌های اجتماعی مستعد جرم به حاشیه رانده شوند (جزینی و جهانتاب، 1395: 52).

    پلیس به تناسب این مفهوم پیشگیری می‌بایست با هدف تحقق پیشگیری از جرم، افراد آسیب‌پذیر و آسیب‌زای جامعه را به‌عنوان یک اولویت کاری در دستور کار نهادهای تصمیم­گیر قرار دهد و تصمیم سازی‌های مناسبی را برای آنها فراهم کند؛ به‌عنوان نمونه رسیدگی به وضع بیکاران جامعه، خانواده‌های نابسامان، فرزندان طلاق، فرزندان کار و...

    واژگان کلیدی: پیشگیری، پیشگیری ثانویه.

    منابع

    1. بیات، بهرام وهمکاران (1387)، پیشگیری از جرم با تکیه بر رویکرد اجتماع‌محور (پیشگیری اجتماعی از جرم)، معاونت اجتماعی نیروی انتظامی، اداره کل معاونت اجتماعی.

    2. جزینی، علیرضا و جهانتاب، محمد (1395)، پیشگیری مشارکتی، تهران: دانشگاه علوم انتظامی.

    3. خلفی، مسلم (1388)، مبانی حقوقی پیشگیری از جرم، قم: نورالسجاد.

    4. رایجیان اصلی، مهرداد (1383)، «رهیافتی به بنیادهای نظری پیشگیری از جرم»، مجله حقوقی دادگستری، شماره 48-49.

    5. زر گری، سید مهدی (1390)، پیشگیری از بزهکاری، تهران: نگاه بینه.

    6. محمدنسل، غلامرضا (1391)، پلیس و پیشگیری از جرم، تهران: نشر میزان.

    7. معظمی، شهلا (1388)، بزهکاری کودکان و نوجوانان، تهران: دادگستر.

    8. نوروزی، بهرام و همکاران(1390) پیشگیری از جرم از نظریه تا عمل، تهران: دفتر تحقیقات پلیس پیشگیری ناجا.

    منابع بیشتر

    1. ریکمن، ریچارد (1387)، نظریه‌های شخصیت، مترجم مهرداد فیروز بخت، ویراست نهم، تهران: نشر ارسباران.

    2. فرجی‌ها، محمد و محمود جانکی (1388)، مجموعه مقالات همایش پیشگیری از جرم (رویکرد چند نهادی به پیشگیری از جرم) چاپ معاونت آموزش ناجا.

    3. نجفی توانا، علی (1382)، نابهنجاری و بزهکاری اطفال از منظر جرم‌شناسی، تهران: راه تربیت.

نظر شما