You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • برآورد ضد اطلاعاتی    Intelligence Estimate  Counter

    برآورد ضد اطلاعاتی ، ارزیابی توانایی های اطلاعاتی، خرابکاری و براندازی دشمن برای تعیین احتمال نسبی کاربرد این توانایی-ها می باشد (1)

    برآورد، توصیف و تشریح وضعیت و بیان چرایی رویدادها همراه با پیشبینی و درک شرایط آینده، ارزیابی راهکارها و ارائه بهترین اقدام و روش بازدارنده برای پیشگیری، پیشدستی یا پیش-سازی میباشد(2). فعالیت ضد اطلاعاتی برای درهم شکستن توانایی عوامل اطلاعاتی دشمن برای گرداوری اطلاعات امنیتی حیاتی است. عوامل ضد اطلاعاتی از فعالیتهای خرابکاری، براندازی و جاسوسی دشمن جلوگیری مینماید. برآورد ضد اطلاعاتی، آمادگی سازمان اطلاعات سلبی را ، برای مقابله کارآمد با فعالیت های اطلاعاتی بالا برده و در ایجاد امنیت برای فعالیت نیروهای خودی موثر می باشد .

    این برآورد ، عملا میزان نفوذ و حدود فعالیت سازمان های اطلاعاتی حریف را ،در ابعاد جاسوسی و خرابکاری و براندازی در سرزمین وسازمان های خودی شناسائی و تعیین و راهکارهای مناسب برای اقدام در جهت خنثی سازی و انهدام عملیات های احتمالی حریف را ارائه می نماید . یک فرم برآورد ضد اطلاعاتی دارای پنج ماده میباشد که عبارتند از:

    1-     مأموریت؛

    2-     منطقه عملیات؛

    3-     وضعیت اطلاعاتی؛

    4-     تواناییهای اطلاعاتی، خرابکاری و براندازی دشمن؛

    5-     نتایج (3)

    ضد اطلاعات همچنین، آسیبپذیریهای خودی را شناسایی میکند، اقدامات امنیتی را ارزیابی کرده و در اجرای طرحهای اطلاعاتی و امنیتی مناسب و صحیح یاریدهندة سازمان اطلاعاتی است (4)

    کلید واژه ها

    برآورد، خرابکاری، براندازی، برآورد ضد اطلاعاتی.

    ارجاعات:

    1-     نوروزی، محمدتقی. فرهنگ دفاعی و امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385. صفحه 174.

    2-     صفرآبادی، ایمان. جاسوسی و ضد جاسوسی. تهران: معاونت آموزش ناجا؛ 1388. صفحه 34.

    3-     رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: انتشارات ایران سبز؛ 1386. صفحه 153.

    4-    ویلنسکی، هرول. اطلاعات سازمانی، در گزیده مقالات سیاسی- امنیتی. ج 2. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی؛ 1378. صفحات 56 1.

    منبع بیشتر:

    1-     پورسعید، فرزاد. فرهنگ توصیفی اصطلاحات امنیت. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. 1392. صفحات 296 294.

نظر شما