You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • جنگ های ویژه       Specific warfares

    جنگ ویژه، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می­رود و شامل کلیه اقدامات و فعالیت­ های نظامی، شبه نظامی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی است، که بر علیه دشمن انجام می­ گردد (1).

    جنگ­ های ویژه، اصطلاحی است مورد استفاده در نیروهای مسلح که شامل کلیه عملیات و فعالیت نظامی و شبه نظامی بوده و از نقطه نظر طرح ­ریزی، هدایت و اجرا، مستلزم داشتن ابزار، مواد و نیروهای ویژه­ای است و منظور از آن، ساده و هموار نمودن راه، برای رسیدن به هدف­های ملی، استراتژیکی و منطقه­ ای، در کشور هدف یا میزبان، می ­باشد (2).

    جنگ­ های ویژه، از سه قسمت جنگ­ های نامنظم ، عملیات توسعه و پدافند داخلی و عملیات روانی تشکیل شده است:

    1-     جنگ ­های نامنظم: عملیات مشترک نظامی و غیرنظامی که هدف آن، پشتیبانی از عملیات منظم رزمی و هدف­های دیگر آن، فروپاشی حکومت و نظام موجود در کشور هدف یا میزبان، است. این نوع جنگ­ها، هم علیه حکومت کشور میزبان(عملیات براندازی و جنگ­ های چریکی)و هم علیه نیروهای اشغالگر (عملیات پارتیزانی)و هم علیه ترکیبی از نیروهای اشغالگر در رژیم دست نشانده، اجرا می­گردد (3).

    2-     عملیات توسعه و پدافند داخلی: بکار بردن همه تلاش ­های دولت به منظور ایجاد رفاه و بهزیستی همگانی برای مردم و استفاده از نیروهای امنیتی به منظور برقراری امنیت، حفظ قوانین، جلوگیری از هرج و مرج و قانون شکنی، حمایت و حراست از حقوق ملی در چهارچوب یک سیاست مستقل درون و برون مرزی سالم و بالاخره حفاظت مردم از خطرات ناشی از شورش ­های براندازانه، جنگ­های انقلابی و یا تحریکات خارجی(4).

    3-     عملیات روانی: عبارت است از جنگ­ ها و فعالیت روانی و اعمال سیاسی، نظامی، اقتصادی و عقیدتی که به منظور ایجاد زمینه مساعد در احساسات، حالات رفتار گروه ­های هدف(اعم از دولت، بی­ طرف و دشمن)به منظور رسیدن به هدف­ های ملی، طرح­ریزی و اجرا می­ گردد (5). 

    کلیدواژه ها

     جنگ های ویژه، فعالیت نظامی، عملیات براندازی، عمیات پارتیزانی.

    ارجاعات:

    1-  رستمی محمود. فرهنگ واژه ­های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386. ص 337.

    2-   اداره کل پژوهش و تالیفات. جنگ­ های ویژه. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1382. ص 3.

    3-   نوروزی محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385. ص 302.

    4-   نجفی راشد محمد. پدافند و توسعه داخلی. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1386. ص 6.

    5- روشن علی اصغر و فرهادیان نورالله. فرهنگ اصطلاحات جغرافیای سیاسی- نظامی. تهران: دانشگاه امام حسین(ع)؛ 1385. ص 178.

    سایر منابع:

    1-   محمد نژاد میرعلی و نورورزی محمد تقی. فرهنگ استراتژی. تهران: انتشارات سنا؛ 1380.

     

نظر شما