You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • جهت یابی Dieection findig       

    جهت­ یابی، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می­رود و عبارت است از پیدا کردن شمال و تعیین و تشخیص کلیه سمت ­ها در طبیعت، به منظور اجرای صحیح ماموریت (1).

    منظور از جهت ­یابی، حرکت به سمت معین برای انجام ماموریت­ های مختلف امربری، دیده­ وری و دیده ­بانی و همچنین بیان موقعیت عناصر خودی و دشمن و یا نقاط مورد نظر در طبیعت، نسبت به یک نقطه شناخته شده و یا محل توقف می­باشد (2).

    بدیهی است سرباز برای اجرای ماموریت در رسیدن به مقصد مورد نظر، بایستی جهت ­یابی را بخوبی فرا گرفته و اهمیت آن را درک نماید (3). ممکن است یک واحد عملیاتی، نیروی رزمنده خوبی داشته باشد و در میدان رزم، دشمن را از بین برده و نابود سازد، ولی در موقع پیشروی یا بازگشت به طرف نیروهای خودی، نتواند در جهت صحیح حرکت کند که در این صورت، گرفتار دشمن شده یا در بیابان­ ها سرگردان خواهد شد. برای پیدا کردن جهت ­ها چندین روش وجود دارد که برخی ساده و برخی دیگر، مستلزم در اختیار داشتن وسیله است.

    جهت ­یابی در روز:

    1-      به وسیله خورشید 2- به وسیله قطب نما 3- به وسیله نقشه 4- به وسیله ساعت و خورشید 5- با وسایل دیگر مانند:

    الف در مقطع درخت، دوایر به سمت شمال فواصل شان نزدیکتر است.

    ب- در مسجد مسلمانان، محراب به سمت قبله(جنوب) است.

    ج- در گورستان مسلمین، آن طرفی که سنگ سر نصب شده است، سمت باختر را نشان می­دهد.

    جهت ­یابی در شب:

    1-   به وسیله قطب­نما 2- به وسیله ستاره قطبی 3- به وسیله ستارگان ذات الکرسی و دب اکبر 4- به وسیله هلال ماه.

    در دوران اخیر و با ظهور فناوری­های نوین، استفاده از سامانه ر­های جهت­یاب در ساختار جنگ الکترونیکی(4)، از تجهیزات شناسایی و جمع­آوری اطلاعات مخابراتی محسوب می­ شوند. تشخیص جهت انتشار سیگنال­های دریافتی، یکی از نیازهای عملیات جنگ الکترونیک است. با مشخص شدن جهت انتشار فرکانس رادیویی، انجام عملیات اختلال، میسر خواهد شد. علاوه بر آن، جهت­یابی فرکانس ارتباطی سوژه­ها، کمک موثری به عملیات تعقیب و گریز می­کند (5).

    در بسیاری از عملیات ناجا، جهت ­یابی از اهمیت بالایی برخوردار است. چرا که می توان با نصب گیرنده­های مناسب بر روی سیستم خودروها و وسایل اشرار و قاچاقچیان، بدون تماس مستقیم و طاقت فرسا و پرخطر، از مسافت­ های دورتر نسبت به ردیابی و شناسایی مسیرهای رفت و آمد قاچاقچیان و اشرار اقدام نمود و بر اساس جهت ­یابی مناسب، به تعقیب و دستگیری آنها پرداخت. همچنین در مواقعی که نیروهای اعزامی به عملیات نیاز به پشتیبانی داشته باشند و یا نیروی کمکی قرار است به محل اعزام شود، از طریق مختصات جغرافیایی و جهت یابی صحیح می توان در اسرع وقت به کمک نیروهای مستقر در منطقه عملیات شتافت و از بروز صدمات احتمالی جلوگیری کرد.

    کلیدواژه ها:

     جهت­ یابی، واحد عملیاتی، تعقیب و گریز، جنگ الکترونیک، فرکانس.

     ارجاعات:

    1-     مودتی علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390، ص 45.

    2-     اداره کل پژوهش و تالیفات. رزم انفرادی ویژه پاسگاه های مرزی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1378، ص 3.

    3-     اداره کل پژوهش و تالیفات. رزم انفرادی ویژه پاسگاه های مرزی؛1378، ص 111.

    4-      JJ. Strydom and JE. Chillers. Advances in the testing and evaluation of airborne radar through real time simulation of synthetic clutter.48th Annual AOC International Symposium and Convention, USA: Washington; 2011.pp. 13–16.

    5-     رستمی فرامرز و اصانلو علی. روش­ها و تجهیزات کنترل مرز. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1391،ص 59

    سایر منابع:

    1-      نوروزی محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    2-      رستمی محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

     

نظر شما