You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • سنگر  انفرادی Trench – Defilade

    سنگر، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی و مرزی به کار می رود و عبارت است از موضع انفرادی که در یک منطقه پدافندی تهیه شده و طوری انتخاب می شود که دارای میدان دید و تیر مناسب، حفاظت و اختفا بوده و حداکثر قدرت آتش را بر روی راه های پیشروی دشمن، داشته باشد (1).

    هنگامی که سربازان برای مدت نسبتاٌ طولانی در یک منطقه توقف می کنند یا برای پدافند در برابر تک دشمن آماده می شوند، باید برای خود و جنگ افزارهای مربوطه مواضعی را تهیه کنند، تا ضمن انجام مأموریت، در برابر اثرات جنگ افزار دشمن هم حفاظت داشته باشند. سنگر، موضعی است که نیروهای خودی را از تیر مستقیم دشمن حفاظت می کند. این موضع می تواند یک پوشش طبیعی یا مصنوعی، مثل یک پشته، تل، ساختمان یا جنگل باشد، که بین سلاح هایی با تیر مستقیم و اهداف آنها وجود دارد(2).

    انواع سنگر انفرادی عبارتند از:

    1-      سنگر انفرادی یک نفره: این سنگر، اصلی ترین موضع دفاعی انفرادی است که دارای پوشش بالای سر است و حفاظت در برابر دید، امواج الکترومغناطیسی وترکش های انفجار در هوا را، ایجاد می کند.

    2-     سنگر دو نفره: سنگر دو نفره، محلی است که در شرایط مختلف رزم به منظور حفظ جان و اجرای آتش موثر دو نفر رزمنده تهیه و از آن استفاده می شود.

    3-     سنگر درازکش: در مناطق عقب و در اردوگاه ها، برای محافظت در مقابل آتش توپخانه و هواپیما، می توان از سنگر درازکش استفاده کرد (3).

    کلید واژه ها

    سنگر، موضع انفرادی، حفاظت و اختفا، سنگر انفرادی، سنگر درازکش، سنگر دونفره.

    ارجاعات

    1-   نوروزی، محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385. ص 417.

    2-  روشن، علی اصغر و نوراله، فرهادیان. فرهنگ اصطلاحات جغرافیای سیاسی- نظامی. تهران: دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1385. ص 144.

    3-    مودتی، علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390. ص 95.

    سایر منابع:

    1-   رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

    2-     یارندی، محسن و سایرین. دستور رزمی ز- 7 14 رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش نزاجا؛ 1387.

     

نظر شما