You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • سینه خیز Crawling  

    سینه خیز اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می رود و عبارت است از حرکت به جلو از وضعیت درازکش با کشیدن خود به جلو با استفاده از دست ها و بازو یا با هل دادن خود به جلو با استفاده از پاها و زانوها (1).

    در مسافت نزدیک به دشمن باید طوری حرکت نمایید که دشمن شما را نبیند. به این نکته بایستی توجه داشته باشید که خزیدن در نزدیکی دشمن و در معرض دید او خطرناک ترین کارها است. با در نظر گرفتن پوشش و اختفا و همچنین سرعت مورد نظر، این کار را می توان به دو روش  زیر انجام داد:

    1-     خزیدن کوتاه: وقتی که پوشش و اختفا کم (ارتفاع، پوشش و اختفا، حدود یک و نیم وجب) و شرایط دید دشمن خوب باشد این نوع حرکت انجام می شود.

    2-     خزیدن بلند: وقتی که پوشش و اختفا وجود دارد و قدرت دید دشمن کم و سرعت بیشتری مورد نظر است این نوع حرکت صورت می پذیرد (2).

    نکات زیر در حرکات تأکید می گردد:

    الف- وقتی برای پیشروی از داخل علف های بلند استفاده می کنید، باید جهت خود را پس از اندک مدتی تغییر دهید، زیرا حرکت در یک امتداد، باعث تولید امواج غیر طبیعی در داخل علف ها شده و توجه دشمن به آن جلب می شود. بهترین وقت برای حرکت از داخل علف ها هنگام وزیدن باد است.

    ب- در هنگام حرکت باید سعی کنید که باعث ترس حیوانات نشوید.

    ج- در موقع عبور از عرض جاده ها یا راه آهن باید از نقطه ای که دارای پوشش و اختفای کامل است استفاده کرد.

    د- در حرکات باید تا جایی که امکان دارد از عبور در زمین هایی که دارای سنگ های لغزان هستند و همچنین زمین هایی که پرتگاه و شیب های تندی دارد، خود داری کنید.

    ه- در موقع خزیدن در زمین های شخمزده باید در امتداد شیارها حرکت کنید و اگر به علت وضع زمین به عبور از شیارها مجبور شدید، باید از گود ترین نقطه استفاده کنید (3).

    کلید واژه ها

    سینه خیز، خزیدن، درازکش، خطرناک، پرتگاه، شیب تند.

    ارجاعات

    1-     نوروزی، محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385. ص 429.

    2-     یارندی، محسن و سایرین. دستور رزمی ز- 7 14 رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش نزاجا؛ 1387. ص 141.

    3-     مودتی. علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390. ص 128.

    سایر منابع:

    1-     رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

     

نظر شما