You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.




  • عقب نشینی With drawl      

    عقب­نشینی اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می ­رود و عبارت است از نوعی عملیات با ماهیت پدافندی، که در آن تمام یا قسمتی از نیروهای گسترش یافته ضمن حرکت به عقب، با دشمن قطع تماس می­ کنند. عقب نشینی، ممکن است اختیاری و یا اجباری باشد (1).

    در عملیات رزمی ممکن است وضعیتی پیش آید که فرماندهان به منظور خارج کردن نیروها از صحنه نبرد، تطبیق و تنظیم مواضع پدافندی و تغییر استقرار تمام نیروها، مبادرت به عملیات عقب­نشینی نمایند.

    عقب نشینی، چه سرتاسری باشد و چه محلی، یگان­ها داوطلبانه از دشمن قطع تماس نموده و به سمت عقب حرکت خواهند نمود. عقب نشینی­ها بدون فشار دشمن انجام گرفته و به کمک و پشتیبانی سایر یگان ­های خودی، نیاز نمی­ باشد. از طرفی، اگر موقع عقب ­نشینی دشمن متوجه شده و تک نماید، یگان در آسیب­پذیرترین وضعیت قرار دارد. بنابراین فرماندهان ابتدا برای عقب­نشینی تحت فشار دشمن طرح ریزی نموده، و سپس در صورت مناسب بودن شرایط، طرح را برای عقب­نشینی بدون فشار دشمن توسعه می­دهند.

    عملیات عقب­نشینی،به طور ذاتی عملیاتی خطرناک هستند. تا آنجا  که وقت اجازه دهد، نیروهای عقب­ نشینی کننده هر چه می­توانند خود را آماده می­سازند، تا چنانچه دشمن مداخله نموده و عملیات آنها را قطع نماید، بتوانند در مقابل، از خود پدافند نمایند (2).

    در تمام عقب­ نشینی­ها، فرماندهان بایستی اقدام به فریب دشمن نمایند. اجرای تظاهرات فریبنده در مناطق مجاور، می­ تواند باعث انحراف توجه دشمن از نیروهای در حال عقب­نشینی گردد. حتی الامکان لازم است که عملیات عقب­نشینی در شب و در شرایط دید نامساعد انجام شود، تا توانایی دشمن در کشف عملیات، خنثی گردد.

    بهره­گیری از مسیرهای متعدد عقب­نشینی، وسایل ترابری اضافی، تسطیح و اصلاح جاده­ ها، کنترل تردد هماهنگ شده و طرح حرکت، در زمره حداقل اقداماتی هستند که بایستی در راستای عقب ­نشینی صورت گیرند (3).

    عقب­نشینی از عقب­روی، متمایز است. عقب­روی نوعی از حرکات به عقب است که نیروها بدون تماس با دشمن، طبق طرح قبلی، به طور منظم به عقب حرکت می­نمایند. اجرای عقب­روی با نیرویی که گسترش یافته و با دشمن در تماس است، امکان­پذیر نیست. بنابراین چنین نیرویی ابتدا مبادرت به عقب­نشینی می­نماید و سپس وارد مرحله عقب­روی می­ گردد (4).

    در عملیات مقابله ناجا با اشرار و قاچاقچیان مسلح، مساله عقب­نشینی برای جلوگیری از تلفات و نیفتادن در کمین مطرح است. در برخی از این عملیات­ها، پلیس در اثر شدت تهاجم اشرار و قاچاقچیان و به منظور حفظ جان نیروهای خود، با به جاگذاشتن خودروها، تجهیزات و امکانات عقب ­نشینی می­کند تا زمان را با مکان عوض کرده و در فرصت مناسبی، نسبت به تامین امنیت و دستگیری مجرمان اقدام کند.(5)

    کلیدواژه­ ها:

     عقب نشینی، ماهیت پدافندی، فریب دشمن، کنترل تردد، عقب روی.

    ارجاعات:

    1-      سنبلی محمد رسول. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشگاه امام علی (ع)؛ 1389. ص 136.

    2-      معاونت تحقیق و پژوهش. دکترین عملیات نیروی زمینی. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1385. ص 11-1.

    3-      سمیعی فیروز و سایرین. آئین­نامه عملیات 2/ 01- 3 م جلد دوم(عملیات پدافندیحرکات به عقب لجستیک احضار نیرو). تهران: ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران؛ 1385. ص 102.

    4-      کشاورزی تیمور. کلیات تاکتیک و هدایت دسته. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1384. ص 117.

    5-      کریمایی علی اعظم. حفاظت عملیات انتظامی. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛1391، ص 41

     

    سایر منابع:

    1-      نوروزی محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    2-      رستمی محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

    3-      معاونت تحقیق و پژوهش. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1386.

    4-      احمدی بهروز. تاکتیک گردان. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1380.

نظر شما