You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • غافلگیری Surprise  

    غافلگیری، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می­ رود و عبارت است از ضربه زدن به دشمن در زمان و مکان و به روشی که، آمادگی پذیرش آن را ندارد. برای رسیدن به غافلگیری، باید فرصت عکس ­العمل از دشمن سلب شود و زمانی از عملیات حریف مطلع گردد، که زمان کافی برای عکس­ العمل نداشته باشد (1).

    غافلگیری، یعنی اجرای عملیات در زمان و مکان و به طریقی که برای دشمن غیرمنتظره باشد یا به طوری که برای مقابله، پیش­بینی لازم را به عمل نیاورده و فرصت عکس­العمل را نداشته باشد. با این عمل، توازن رزمی به نفع یگان خودی تغییر نموده و پیروزی غیر قابل انتظار و بیش از تلاش، حاصل می­ گردد(2).

    توسعه سریع در تکنولوژی مراقبتی و ارتباط همگانی، هر گونه حرکت پرسنلی و تجهیزاتی را با مشکل مواجه ساخته است. برای اعمال غافلگیری، اساس کار تنها در آگاه نمودن دشمن نیست؛ بلکه فقط کافی است هنگامی دشمن از قصد خودی آگاه شود که دیگر برای واکنش منطقی، دیر شده باشد.

    عوامل غافلگیری عبارتند از: اطلاعات موثق و موثر، فریب، استفاده غیر قابل انتظار از توان رزمی و تأمین عملیات و تغییر شیوه تاکتیک و روش کاربرد عملیاتی.غافلگیری را می­توان از میزان سرعت حرکت و استعداد نیرو و محل و سمت جابجایی، تلاش اصلی و زمان حرکت آن و با استفاده از فریب، کسب نمود(3).

    اهمیت غافلگیری به اندازه­ای است که می­توان آن را یکی از بزرگترین عوامل پیروزی در کمین قلمداد کرد. با اتکا به این اصل، ضربه سختی بر پیکر دشمن وارد می­آید؛ به نحوی که اصلاً انتظار آن را نداشته است(4).

    در حوزه عملیات انتظامی نیز از اصل غافلگیری برای دستگیری مجرمین و اشرار خطرناک و حرفه­ای استفاده می شود. بر اساس این اصل، دقت و سرعت عمل پلیس موجب غافلگیر شدن مجرم می­شود و در نهایت توسط پلیس دستگیر می­شود.

    کلیدواژه ­ها:

     غافلگیری، ضربه زدن، اطلاعات مؤثر، فریب، توان رزمی.

    ارجاعات

    1-  سنبلی محمد رسول. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشگاه امام علی (ع)؛ 1389. ص 13.

    2-  ستاره جلال. مرزبانی(1). تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1388. ص 147.

    3-    معاونت تحقیق و پژوهش. دکترین عملیات نیروی زمینی. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1385. ص 15-2.

    4-   احمدی بهروز. عملیات گشتی، کمین و ضد کمین. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1380.ص 67

    سایر منابع:

    1- کشاورزی تیمور. کلیات تاکتیک و هدایت دسته. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1384.

    2- معاونت تحقیق و پژوهش. اطلاعات رزمی. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1383.

    3-  نوروزی محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    4-روشن علی اصغر و فرهادیان نورالله. فرهنگ اصطلاحات جغرافیای سیاسی- نظامی. تهران: دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1385.

    5-   رستمی محمود. فرهنگ واژه­های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

     

نظر شما