You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • فرار Escapee           

    فرار، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی و مرزی به کار می رود و عبارت است از کلیه اقدامات و اعمالی که یک فرد نظامی هنگام دستگیر شدن و یا اسارت به منظور بیرون آمدن از چنگال دشمن و برگشت به یگان، انجام می دهد. فرار، موقعی انجام می شود که دشمن ما را دستگیر نموده و در حال انتقال به بازداشتگاه است و یا در بازداشتگاه دشمن به سر برده و با استفاده از طرح های فرار، موفق به رهایی خود از اسارت دشمن می شویم (1).

    اسارت، نه یک عمل قهرمانانه است ونه سلب شرافت می کند، گاهی اوقات غیر قابل اجتناب بوده و اکثراٌ در نتیجه زخمی شدن، حادث می گردد. در هر حال، تجربه نشان می دهد که بسیاری از زندانیان جنگی می توانسته اند با به کار بستن اصول مقدماتی تاکتیک گریز، از اسارت خود جلوگیری نمایند. وظیفه هر سربازی است که پس از اسارت، هر چه زودتر مبادرت به فرار نماید. این مسئولیت، هیچ گاه از سرباز سلب نمی گردد.

    در جنگ ها، اغلب ملاحظه می شود که پرسنل نظامی با اینکه فرصت گریز را داشته اند، از این فرصت ها استفاده نمی نمایند. البته سربازان باید از نظر روانی و فکری، آنچنان آموزش داده شوند که در صورت گم شدن وجدا شدن از یگان خود، با به کار گیری قدرت ابتکار عمل، خود را به واحد اولیه رسانده و از اسارت خویش جلوگیری کنند و یا در صورت اسارت، فرار نمایند. کارکنان، باید ضمن رعایت اصول شرافت سربازی، از پذیرش آزادی مشروط و مراحم مخصوص دشمن خودداری ورزیده و برای فرار در اولین فرصت تلاش نماید و به دیگران برای فرار، کمک کنند (2).

    فرار بر دو قسم است:

    1-     فرار پیش از بازداشت در اردوگاه جنگی: این نوع فرار مزایای فراوانی در پی دارد و اگر بلافاصله پس از دستگیری اقدام به فرار گردد شانس موفقیت به میزان قابل توجهی بیش از سایر مواقع است.

    2-     فرار از اردوگاه زندانیان جنگی: در هر فراری، سازمان پنهان زندانیان جنگی، نقش مهمی را بازی می کند. به ندرت ممکن است یک زندانی بدون کمک دیگران موفق به فرار شود. روی هم رفته چنین تلاش یا اقدامی مطلوب نیز نخواهد بود. برای موفق بودن فرار معمولاٌ باید وسایل اقدامات منحرف کننده ای به وجود آید، تهیه این وسایل یکی از کارها و وظایف بسیار مهم سازمان مخفی زندانیان جنگی می باشد (3).

    کلید واژه ها

     فرار، بازداشتگاه، اسارت، زندانیان جنگی، اقدامات منحرف کننده.

    ارجاعات:

    1-   یارندی، محسن و سایرین. دستور رزمی ز- 7 14 رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش نزاجا؛ 1387. ص 189.

    2-    اداره کل پژوهش و تالیفات. جنگ های ویژه. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1382. ص 40.

    3-  اداره کل پژوهش و تالیفات. جنگ های ویژه ؛ 1382. ص 50.

    سایر منابع:

    1-   رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

    2-  مودتی، علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390.

     

     

نظر شما