You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • گشتی شناسایی     Rconnaissance patrol

    گشتی شناسایی، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی و مرزی به کار می رود و عبارت است از گشتی که به منظور جمع آوری اخبار، تأیید و یا تکذیب اخبار به دست آمده، به کار می رود (1).

    فرماندهان، در میدان رزم پیوسته بر آن هستند که باید برای انجام هر گونه مأموریتی با استفاده از حداقل کارکنان، تجهیزات، امکانات و تلفات، مأموریت خویش را با پیروزی به پایان رسانیده و دشمن را نابود کنند.

    امروزه در ارتش های جهان، آموزش مهم تاکتیک گشتی و گشت زنی وجود دارد که در آن، از افراد ویژه متخصص ورزیده و مجهز به انواع سلاح ها و آموزش ها، استفاده می شود (2).

     گشتی شناسایی، برای اجرای مأموریت های شناسایی و کسب خبر از دشمن یا تحقیق در باره درستی یا نادرستی اخبار به دست آمده جنگی، به مناطق عملیاتی اعزام می شود و در صورت امکان نباید با دشمن درگیر شود و در صورت اجبار با توجه به عدم توانایی رزمی خویش، باید به صورت جنگ و گریز منطقه را سریعاٌ ترک نماید.

    انواع گشتی شناسایی، به شرح زیر می باشند:

    1-     گشتی شناسایی نقطه ای: این نوع گشتی شناسایی، از محل یا نقطه مخصوصی که برای نیروهای خودی و دشمن اهمیت دارد، اطلاعات کسب می کند. مانند: پل روی رودخانه صعب العبور، محل آتشبار های سنگین دشمن، مقر پرتاب موشک و ....

    2-     گشتی شناسایی منطقه ای: این نوع گشتی شناسایی، برای شناسایی از یک منطقه وسیع تر به کار می رود. مانند: قسمت مشخصی از جبهه، نوع یگان، استعداد و گسترش دشمن در منطقه، نوع استحکامات و سنگر بندی دشمن و ....

    3-     گشتی شناسایی مسیر: این نوع گشتی شناسایی، احتمال و نحوه عبور نیروهای دشمن از جاده های اصلی و فرعی را، تعیین و گزارش می کنند (3).

    وظایف گشتی شناسایی، عبارتند از:

    1-     جمع آوری اطلاعات از دشمن (تعداد نفرات، نوع یگان، نوع تجهیزات و سلاح و آرایش دشمن )؛

    2-     آشنایی با موانع و مواضع دشمن از نزدیک؛

    3-     تهیه و شناسایی محورهای وصولی دشمن؛

    4-     تهیه و گزارش کروکی نسبت به اطلاعات تهیه شده؛

    5-     راهنمایی نیروهای خط شکن در موقع عملیات.

    کلید واژه ها

     گشتی شناسایی، تاکتیک گشتی، افراد متخصص ورزیده، گشتی شناسایی منطقه ای، نوع یگان.

    ارجاعات:


    1-     روشن، علی اصغر و نوراله، فرهادیان. فرهنگ اصطلاحات جغرافیای سیاسی- نظامی. تهران: دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1385. ص 215.

    2-     احمدی، بهروز. عملیات گشتی، کمین و ضد کمین. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1375. ص 3.

    3-     مودتی، علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390. ص 221.

    4-     رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386،.ص 684.

    سایر منابع:

    1-     نوروزی، محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    2-     یارندی، محسن و سایرین. دستور رزمی ز- 7 14 رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش نزاجا؛ 1387.

    3-     کشاورزی، تیمور. فرماندهی گردان رزمی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1385.

     

     

نظر شما