You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • مانور رخنه ای    Penetration

    مانور رخنه ای اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می رود و عبارت است از تک اصلی که از داخل مواضع پدافندی عمده دشمن عبور کرده و منظور آن شکافتن مواضع پدافندی دشمن، انهدام یا خنثی کردن نیروهای او و از هم گسیختن مداومت پدافندی اوست. هدف نهایی در این نوع مانور عارضه حساسی است که محل آن حداقل تا عمق مواضع یا رده دوم یگان همطراز خود انتخاب می شود و در سه مرحله: ایجاد شکاف، توسعه شکاف، استفاده از موفقیت و تأمین هدف های حساس اجرا می شود (1).

    مانور رخنه ای تکی است که نیروی تک ور از میان مواضع پدافندی عمده دشمن عبور نموده و هدفی را در عمق احتیاط دشمن تأمین می نماید. در مانور رخنه ای نیروی تک ور با تمرکز توان رزمی در یک قسمت از جبهه به سرعت مواضع پدافندی مقدم دشمن را شکافته، سپس شکاف حاصله را توسعه داده و بلاخره هدفی را در عمق مواضع پدافندی دشمن تامین می نماید (2).

     مانور رخنه ای زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که جناحین دشمن قابل دسترسی نباشد و به این منظور توان رزمی کافی در نقطه مورد نظر در مقابل دشمن را متمرکز نموده و او را مضمحل نموده و سپس از امتیاز به دست آمده و رخنه ایجاد شده برای ادامه عملیات بهره می گیرند.

    در مانور رخنه ای به منظور ایجاد شکاف، نگهداری شانه های رخنه ایجاد شده و شکست دادن پاتک های دشمن با تمرکز آثار کلیه آتش های سازمانی و غیر سازمانی استفاده می شود.

     از آنجا که رخنه تکی است مستقیم به قسمتی از خط پدافندی دشمن، امکان افزایش تلفات خودی زیاد است. گاهی لازم است به منظور جناح گرفتن و یا رسیدن به عقبه دشمن، با اجرای مانور رخنه ای در خط پدافندی او شکاف کافی ایجاد کنیم و از آنجا به پهلوها و عقبه دشمن حمله کنیم (3).

    کلید واژه ها

     مانور رخنه ای، مواضع دشمن، انهدام، ایجاد شکاف، توسعه شکاف، پاتک دشمن، رخنه تکی.

    ارجاعات:

    1-     کشاورزی، تیمور. کلیات تاکتیک و هدایت دسته. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1384. ص 21.

    2-     رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386. ص 717.

    3-     معاونت تحقیق و پژوهش. دکترین عملیات نیروی زمینی. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1385. ص 30-7.

    سایر منابع:

    1-     کشاورزی، تیمور. فرماندهی گردان رزمی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1385.

    2-     احمدی، بهروز. تاکتیک گردان. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1380.

    3-     نوروزی، محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    4-     سنبلی، محمد رسول. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشگاه امام علی (ع)؛ 1389.

    5-     معاونت تحقیق و پژوهش. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1386.

     

نظر شما