You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • مانور      Manever

    مانور اصطلاحی است که در ادبیات نظامی به کار می ­رود و عبارت است از جابجایی و حرکت دادن توان رزمی موثر، به منظور دستیابی به موقعیت عملیاتی و تاکتیکی برتر، نسبت به دشمن. مانور موثر، تعادل دشمن را بر هم زده، عرصه را بر او تنگ می­کند، آزادی عمل را افزایش داده، آسیب­پذیری نیروهای خودی را کاهش می­دهد و در نهایت، دشمن را به شکست می­ کشاند (1).

    مانور حرکت و جابجایی سریع و حساب شده نیروها، آتش­ها و امکانات در زمان و مکان مناسب، به منظور قراردادن آنها در وضعیتی برتر نسبت به دشمن است (2).

    مانور، معمولاٌ برای اجرا و یا تهدید به اجرای آتش­های مستقیم و غیرمستقیم انجام می­شود. مانور به نوعی، قرار گرفتن یگان­های رزمی در نقاط و محل­های قطعی در راستای کسب غافلگیری، ضربت روانی، برتری فیزیکی و روانی و استفاده حداکثری از اصل تمرکز می­باشد.

    در مانور، با اجرای توان رزمی قابل انعطاف، دشمن در وضعیت نامناسبی قرار می­گیرد. بنابراین، یک مانور موفقیت­آمیز، در جهت نامتعادل کردن دشمن و حفاظت یگان خودی به کار می­رود و شامل: بهره­بهرداری از موفقیت­های اولیه، ایجاد آزادی عمل و کاهش آسیب­ پذیری است و با خنثی کردن عملیات دشمن و ایجاد وضعیت­های جدید، در نهایت شکست را، متوجه وی می­کند.

    اجرای مانور موفقیت ­آمیز در تمام سطوح جنگ به نبوغ فرمانده، طرح ­ریزی مناسب و اجرای قاطع و سازمان رزمی بستگی دارد. فرمانده در سطح عملیاتی، برای انتخاب مانور، به محل و چگونگی رزم در میدان نبرد توجه نموده و از امتیازات تاکتیکی سود می­برد. در حقیقت مانور در پویایی رزم موثر بوده و از پیش­بینی رویدادهای رزم توسط دشمن، جلوگیری می­نماید (3).

    انواع مانور

    در عملیات آفندی، چهار نوع مانور وجود دارد که عبارتند از:

    • مانور احاطه ­ای

    در مانور احاطه­ای، تک اصلی از بالا یا اطراف مواضع دشمن عبور کرده و هدفی را در داخل یا عقب مواضع پدافندی دشمن تصرف می­کند تا باعث قطع راه­های ارتباطی و پشتیبانی و فرار دشمن و بالاخره موجب انهدام او در موضع خود شود.

    • مانور دورانی

    نوعی مانور احاطه­ای است که در آن نیروی تک­ور، از اطراف یا بالای سر نیروی اصلی دشمن، عبور کرده و هدفی را در عمق و عقب تصرف می­نماید تا دشمن را مجبور به ترک موضع خود نماید، یا نیروی عمده­ای را برای مقابله با این تهدید، تغییر مکان دهد.

    • مانور جبهه­ ای

    این نوع مانور، به منظور غلبه بر نقاط ضعف دشمن و انهدام او در جبهه پدافندی و یا تثبیت وی در مواضع، در جهت پشتیبانی از اجرای سایر اشکال مانور آفندی می­باشد.

    • مانور رخنه ­ای

    در این مانور، تک اصلی از داخل مواضع پدافندی عمده دشمن عبور کرده و منظور آن، شکافتن مواضع پدافندی دشمن، انهدام یا خنثی کردن نیروهای او و از هم گسیختن مداومت پدافندی اوست (4).

    کلید واژه ها

     مانور، توان رزمی، تاکتیکی برتر، جنگ، نبوغ فرمانده، دشمن.

    ارجاعات

    1-   سنبلی محمد رسول. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشگاه امام علی(ع)؛ 1389. ص 12.

    2-   محمد نژاد میرعلی و نورورزی محمد تقی. فرهنگ استراتژی. تهران: انتشارات سنا؛ 1380. ص 25.

    3-  معاونت تحقیق و پژوهش. دکترین عملیات نیروی زمینی.تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1385. ص 13-2.

    4-  کشاورزی تیمور. کلیات تاکتیک و هدایت دسته. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1384.صص 2-21

    سایر منابع:

    1- رستمی محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

    2-  کریمی داریوش. تاکتیک تیم، گروه، دسته. تهران: دانشگاه امام علی (ع)؛ 1387.

    3- معاونت تحقیق و پژوهش. اصول و قواعد اساسی در رزم. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1386.

    4- کشاورزی تیمور. طرح ریزی و هدایت عملیات مرزی. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ 1385.

    5-     احمدی بهروز. تاکتیک گردان. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1380.

نظر شما