You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • موضع     Position

    موضع، اصطلاحی است که در ادبیات نظامی و مرزی به کار می رود و عبارت است از محل یک جنگ افزار، یگان یا نفر، که از آنجا به هدف معینی تیراندازی می کنند (1).

    موضع، محل یا منطقه ای است، که یک یگان نظامی آنجا را اشغال نموده و از آنجا به سمت هدف تیراندازی می گردد. فرمانده پدافند کننده، بایستی زمین و مواضعی را برای پدافند برگزیند، که دشمن جهت دستیابی و تک به آن، بهای بسیار سختی بپردازد، و یا جهت اجتناب از این مواضع مستحکم و انجام راه کار دیگری، مجبور به اجرای مانور بسیار وقت گیر و بی فایده باشد.

     یک موضع پدافندی که توجه دشمن را جلب نکند و دشمن به راحتی از نزدیک شدن به آن چشم پوشی نماید، ارزش موضع پدافندی را ندارد. موضع پدافندی باید طوری باشد که جلب توجه نموده و دشمن را وادار کند تا به سوی آن تک نماید (2).

    برای جنگ افزارهای پشتیبانی کننده در رزم، مواضع تیراندازی عبارتند از:

    1-     مواضع اصلی: موضعی است که در آن، اجرای مأموریت اصلی به نحو مطلوب امکان پذیر باشد.

    2-     موضع یدکی: موضعی است که در صورت کشف یا از بین رفتن موضع اصلی، بتوان مأموریت اصلی را از آن انجام داد.

    3-     موضع فرعی: تهیه این موضع، بدین منظور است که اگر به عللی ماموریت از مواضع اصلی و یدکی اجرا نشد از آن استفاده شود، یا با استفاده از آن بتوان در سمت های دیگر، با دشمن مقابله کرد (3).

    کلید واژه ها

     موضع، مواضع مستحکم، موضع یدکی، موضع فرعی.

    ارجاعات

    1- روشن، علی اصغر و نوراله، فرهادیان. فرهنگ اصطلاحات جغرافیای سیاسی- نظامی. تهران: دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1385. ص 238.

    2-  معاونت تحقیق و پژوهش. دکترین عملیات نیروی زمینی. تهران: دانشکده فرماندهی و ستاد سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ 1385. ص 20-2.

    3-     مودتی، علی. رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش و تربیت ناجا؛ 1390. ص 92.

    سایر منابع:

    1-   نوروزی، محمد تقی. فرهنگ دفاعی امنیتی. تهران: انتشارات سنا؛ 1385.

    2-     یارندی، محسن و سایرین. دستور رزمی ز- 7 14 رزم انفرادی. تهران: معاونت آموزش نزاجا؛ 1387.

    3-     رستمی، محمود. فرهنگ واژه های نظامی. تهران: ایران سبز؛ 1386.

     

نظر شما