You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • خور      Arm  of  the  sea

    خور، اصطلاحی است که در ادبیات دریایی و جغرافیا به کار برده می­شود و عبارت است از پیشرفتگی آب دریا در ساحل که به شکل خلیج کوچک به وجود می آید. خور یک فرورفتگی کاملاً مشخص است که حاوی آب های محصور در خشکی می شود و چیزی بیش از یک انحنای صرف در ساحل می باشد. معهذا، هر فرورفتگی یک خور تلقی نخواهد شد مگر این که مساحت آن به بزرگی و یا بزرگ تر از نیم دایره ای باشد که قطر آن نیم دایره خطی است که در طول دهانه آن فرورفتگی کشیده می شود (1).

    خور به شاخه­ای(محدوده نیمه بسته آب)از دریا گفته می­شود، که به خشکی داخل شده می­باشد. خور در حقیقت، خلیج کوچک است. در ایران باستان، خور ریشه نور و خوبی دارد. بعضی خورها، مدخل یک رودخانه به دریا هستند و در درون آن، آب دریا به مقدار قابل توجهی توسط آب رودخانه، با آب شیرین رقیق می­شود. این نوع خورها را اصطلاحاً خلیج دهانه­ای می­نامند (2).

    خورها از نگاه کنترلی مرزبانان، به دو دسته تقسیم می­شوند:

    1-      خورهای مجاز: خورهایی هستند که گمرک جمهوری اسلامی،توقف، تخلیه و بارگیری کالا را برای قایق­ها و لنج­ها، مجاز می­داند و در این گونه خورها، امکانات گمرکی و انتظامی وجود دارد.

    2-      خورهای غیر مجاز: خورهایی هستند که بر خلاف خورهای مجاز، تخلیه و بارگیری کالا در این قسمت­ها، از سوی گمرک مجاز شمرده نشده و بیشتر جهت تخلیه و یا بارگیری کالای قاچاق مورد استفاده قرار می­گیرد و مامورین دریابانی برای مقابله با امر قاچاق، باید این گونه خورها را به طور محسوس ونامحسوس تحت کنترل داشته باشند (3).

    کلید واژه ها

    خور، خلیج کوچک، خلیج دهانه ­ای، خورهای مجاز، خور غیرمجاز، قاچاق.

    ارجاعات

    1-    پورنوری منصور و حبیبی محمد. حقوق بین الملل دریاها. تهران: مهد حقوق؛ 1383. ص 37.

    2- جعفری عباس. فرهنگ گیتا شناسی. تهران: موسسه گیتا شناسی؛ 1379. ص 149.

    3-  بیابانی غلامحسین و سلطانی نادعلی. قاچاق کالا. تهران:نشر گاراگاه؛ 1386. ص 339

    سایر منابع

    1-    فروتن اسدالله. بررسی نقش لنج های تجاری در ورود کالای قاچاق و ته لنجی به استان بوشهر. تهران: دانشگاه علوم انتظامی؛ پایان نامه کارشناسی ارشد؛ 1386.

     

نظر شما