You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • اقامت

    اقامت اصطلاحی است که در ادبیات انتظامی و مرزی به کار برده می­شود و در لغت عبارت است از در یک مکان ماندن مستمر و بلاانقطاع (بدون تعیین مدت) (1) و نیز به معنی در جایی ماندن و به سر بردن و در جایی آرام گرفتن است (2).

    اتباع خارجی برای ورود و اقامت و خروج از ایران، باید اجازه مأموران مربوطه ایران را تحصیل نمایند. اجازة ورود به ایران و عبور از آن به وسیله ویزای مأموران ایرانی در خارج صادر می­ گردد.

    اقامت اتباع خارجه در ايران بر دو قسم است: اقامت موقت و اقامت دائم.(3) اقامت دائم در صورتي است كه خارجي در خاك ايران اقامتگاه قانوني اختيار كرده باشد و در غير اين صورت اقامت خارجي در ايران موقت محسوب ميشود. اجازة اقامت موقت يا دائم از طرف نیروی انتظامی بايد داده شود و هيچ يك از اتباع خارجه بدون اجازة مزبور و بيش از مدت معين در اجازههاي مذكور، نميتوانند در ايران اقامت نمايند. اجازة اقامت موقت يا دائم قابل تجديد و تمديد است(4).

    اتباع خارجه ملزم هستند در انقضاي مدت اجازه عبور يا توقف، از خاك ايران خارج شوند؛ مگر اينكه از نیروی انتظامی تقاضاي تمديد مدت كرده و تحصيل اجازه كنند. بر اساس ماده 6 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ايران، اجازة اقامت دائمي از طرف نیروی انتظامی مركز ناحيه كه خارجي ميخواهد در آن ناحيه اقامتگاه اختيار كند، با رعايت مقررات ماده 3 قانون مزبور داده خواهدشد. خارجي ممكن است اين اجازة را قبل از ورود خود به ايران به وسيله نمايندگان ايران در خارج تحصيل كند. جواز اقامت دائمي بايد هر سه سال تجديدشود. هر خارجی که بخواهد در ایران اقامت كند، مکلف است ظرف هشت روز پس از ورود به ایران خود را برای تحصیل پروانه اقامت به نیروی انتظامی محل معرفی كند.(5)

    شروط صدور اجازة اقامت دائم

    • متقاضی دارای پنج سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران باشد و به هنگام تقاضا، به سن 18 سال تمام رسیده باشد.
    • متقاضی دارای دو سال سابقة اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران باشد و مقام عالی علمی یا شغل یا تخصص او در امور تولیدی و عمرانی، به تأیید مقامات صلاحیت دار مملکتی رسیده باشد.
    • متقاضی دارای دو سال سابقة اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران باشد و خدمات شایسته و ارزندة او به امور عام المنفعه در ایران، به تأیید مقامات صلاحیت دار مملکتی رسیده باشد.
    • متقاضی دارای زن و فرزند ایرانی باشد.
    • متقاضی دارای دو سال سابقه اقامت قانونی متوالی یا متناوب در ایران باشد و درآمد شخصی یا حقوق و مستمری بازنشستگی او به تأیید یکی از بانک های مجاز ایران رسیده باشد.(6)

    کلیدواژه­ ها

    اقامت، اتباع خارجی، اقامت دائم، اقامت موقت.

    ارجاعات

    1-    جعفری لنگرودی، محمد جعفر. ترمینولوژی حقوق. تهران: انتشارات گنج دانش، 1385، ص 68.

    2-  عمید، حسن. فرهنگ عمید. تهران: انتشارات امیر کبیر، 1376، ص 178.

    3-   مادة 4 قانون ورود و اقامت اتباع خارجه در ايران

    4-    احتشام نیا، محمد. تابعیت و امور اقامتی. تهران: دانشگاه علوم انتظامی، 1384، ص 122.

    5-   دارابی، لطف الله. اتباع خارجه. تهران: دانشگاه علوم انتظامی، 1386، ص 36

    6-  همان، صص 37-36

    سایر منابع

    1-   ستاره، جلال و محسن غلامی. مجموعه قوانین و مقررات مرزی جمهوری اسلامی ایران. تهران: معاونت تربیت و آموزش ناجا، 1390.

     

نظر شما