You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • انگشت‌نگاری از اجساد

    انگشت‌نگاری از اجساد، عبارت است از به‌دست آوردن تصویر خطوط برجسته (نقوش) سرانگشتان اجساد؛ به بیانی دیگر، علم استفاده از آثار انگشت اجساد برای تشخیص هویت آنان در کشف جرایم است (بیابانی و هادیانفر، 1384: 91).

    متن

    در حال حاضر، آثار انگشت یکی از باارزش‌ترین انواع مدارک فیزیکی برای شناسایی اجساد و از مهم‌ترین بانک‌های اطلاعاتی در تشخیص هویت است. برای پی بردن به هویت و سوابق احتمالی اجساد مجهول‌الهویه و نیز تطبیق آثار انگشت آنان با آثار انگشتی که ممکن است در آینده به آنان نسبت داده شود، لازم است این قبیل اجساد، پیش از دفن ، انگشت‌نگاری شوند. در انگشت‌نگاری از اجساد، عواملی مانند جمود نعشی، خشکی پوست، سختی عضلات و انعطاف نداشتن جسد باعث می‌شود که انگشت‌نگاری از اجساد به سهولت انگشت‌نگاری از افراد زنده نباشد؛ ازاین‌رو، اغلب انگشت‌نگاری از اجساد در سه مقوله موردبررسی قرار می‌گیرد:

    1-                      انگشت‌نگاری از اجسادی که دچار جمود نعشی نشده‌اند (انصاری، 1380: 89).

     در این موارد، جسد بر روی میزی به ارتفاع تقریبی 60 سانتیمتر خوابانده و پس از تمیز کردن دست‌ها با الکل، با استفاده از غلتک یا صفحه ی آغشته به مرکب به دور انگشتان  یا استفاده از استامپ‌های (جوهرگین‌های) مخصوص که متناسب با برجستگی‌های سرانگشت است، اثرانگشت گرفته می‌شود. چون در انگشت‌نگاری از جسد نمی‌توان از آثار ساده انگشتان به طور همز‌مان و در کنار هم، ذیل کارت یا برگ انگشت‌نگاری کرد، برای افزایش ضریب اطمینان کار، کمینه باید دو کارت انگشت‌نگاری تهیه و استفاده ‌شود (نجابتی، 1381: 68).

    2-                      انگشت‌نگاری از جسدی که حالت جمود در آن ایجاد شده است (انصاری، 1381: 89).

     در چنین مواردی، اگر به‌صورت عادی ‌نتوان انگشتان جسد را برای انگشت‌نگاری باز کرد، ابتدا دست جسد مدتی در داخل آب ولرم قرارگرفته تا عضلات آن شُل و انگشتان باز شود و در صورت باز نشدن از چنگک مخصوص انگشت‌نگاری استفاده می‌شود ؛ یعنی با قرار دادن کلاهک چنگک روی نوک هرانگشت و کشیدن به عقب، انگشتان باز و سپس انگشت‌نگاری می‌شود (نجابتی، 1381: 71). در مواقعی که پوست انگشتان چین‌خوردگی پیدا کرده باشد، ابتدا باید با مالش دادن، از وسط به‌طرف کناره‌های انگشت، چین‌خوردگی را برطرف کرد و چنانچه این کار نتیجه نداشت، با تزریق گلیسیرین  یا پارافین و مواد مشابه به زیر پوست، سرانگشتان جسد را متورم و آماده انگشت‌نگاری کرد (بیابانی و هادیانفر، 1384: 92).

    3-                      انگشت‌نگاری از جسد متلاشی شده. چنانچه در اثر پوسیدگی، لایه ی خارجی پوست سرانگشتان پوست پوست شده و قابل انگشت‌نگاری نباشد، باید با احتیاط و به کمک پنس، این پوست ‌ها برداشته ‌شده و از لایه ی زیرین پوست سرانگشتان که مانند لایه ی رویی دارای برجستگی‌های خطوط پوستی است، برای انگشت‌نگاری استفاده شود. در مواردی که به دلیل فساد نعشی یا سایر عوامل، قسمت زیرین پوست بیش‌ازحد نرم و شل شده باشد، باید به کمک چاقوی جراحی و با برش دادن اطراف پوست سرانگشتان، آن‌ها را به‌طور کامل از انگشت جدا کرد و با قراردادن هریک از این پوست‌ها روی سرانگشت خود و جوهراندود کردن آن‌ها، آثار خطوط برجسته ی انگشت ها را روی کارت یا برگ انگشت‌نگاری منتقل کرد، یا آن‌که روی سطحی مقوایی آن‌ها را ثابت کرده و سپس عکس گرفت (نجابتی، 1381: 71).

        در مواقعی که انگشت کاملاً خشک و چروکیده باشد و اقدامات مذکور مؤثر نباشد، می‌توان انگشتان را از بند دوم قطع کرده و به مدت معینی (حدود یک هفته تا ده روز) در محلول‌های شیمیایی مخصوص قرار داد تا به‌تدریج با جذب مواد مذکور، نرم و متورم شده و سپس آماده ی انگشت‌نگاری شود (نجابتی، 1376: 40).

        آثار انگشت به‌دست‌آمده از اجساد، برای مقایسه با اثرانگشت اشخاص مفقودشده، در بانک اطلاعات آثار انگشت نگهداری می‌شود. یکی از مهم‌ترین روش‌های شناسایی مجرمان و افراد مظنون به ارتکاب جرم ، مقایسه و تطبیق آثار انگشت به‌دست‌آمده از صحنه‌های جرم با آثار انگشت موجود در بانک اطلاعاتی است که اغلب به‌سرعت و به‌صورت قطعی به شناسایی مظنونان و مجرمان منجر می‌شود.

    واژه‌های کلیدی:

    انگشت‌نگاری، اثرانگشت، تشخیص هویت، جمود نعشی، جسد مجهول الهویه.

     ارجاعات:

    -         انصاری، ولی‌الله (1380). کشف علمی جرایم.تهران: انتشارات سمت.

    -         بیابانی، غلامحسین و هادیانفر، سیدهادی (1384). فرهنگ توصیفی علوم جنایی. تهران: نشر تأویل.

    -         نجابتی، مهدی (1381). پلیس علمی «کشف علمی جرایم». تهران: انتشارات سمت.

نظر شما