You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • اسناد مشکوک questioned documents

    اسناد مشکوک اسنادی هستند که مورد ظن ­بوده واصالت یا جعلیت آنها محل تردید  است(1).

    ماده 1284 قانون مدنی در مقام تعریف سند مقرر می­دارد: سند عبارت است از هر نوشته­ای  که در مقام دعوی یا دفاع، قابل استناد باشد. اسناد به طور کلی بر دو قسم اند: اسناد عادی و اسناد رسمی. با توجه به این تقسیم بندی، اسناد مشکوک را هم می­توانند عادی باشند و هم رسمی باشند. مهم­ترین اسنادی که احتمال برخورد کارشناسان به عنوان اسناد مشکوک و مجعول با آنها وجود دارد عبارت­اند از: گذرنامه، کارت­های شناسایی، شناسنامه، اسکناس، کارت­های اعتباری، چک­ها، نامه­های بی­نام، اسناد مالکیت، کارت های خودرو، گواهی نامۀ رانندگی، گواهی تولد و...(2).

    برای تشخیص و تفکیک اسناد مشکوک و مجعول از اسناد اصیل، نیاز به  تخصص خاصی وجود دارد که در علوم جنایی از آن به کارشناسی بررسی اسناد مشکوک و مجعول یاد می­کنند. بررسی اسناد مشکوک به منزلۀ یک رشتۀ مربوط به علم جنایی، حدود سال 1870 پدیدار شد و پیشرو اولیه در این حوزه آلفونس برتیون بود. تشخیص اسناد مشکوک از اسناد اصیل به طور کلی شامل سه نوع بررسی­های فیزیکی، بررسی های شیمیایی و بررسی­های مقایسه­ای است که کارشناسان بررسی اسناد مشکوک و مجعول به تناسب سند، از یک یا دو یا هرسه نوع بررسی، بهره می­برند (3).

    کلید واژه ها

     اسناد، جعل اسناد، اسناد مشکوک و مجعول.

    ارجاعات

    1) سوزان بل. دانشنامۀ پلیس علمی. ترجمۀ مهدی نجابتی و علی شایان. تهران: نشر مشترک سازمان مطالعات و تدوین(سمت) مرکز تحقیق و توسعۀ علوم انسانی و معاونت تربیت و اموزش ناجا،1389، ص642.

    2) جی لوینسون. اسناد مشکوک. ترجمۀ ابراهیم هنرمند. تهران: انتشارات دانشکدۀ امام محمد باقر(ع)،1386، ص 251.

    3)  پازوکی ابوالحسن. اسناد مشکوک و بررسی علمی آنها. پایان نامه کارشناسی ارشد، تهران دانشگاه علوم انتظامی، 1374، ص5.

     

نظر شما