You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  •  

    عنوان: آمفتامین‌ها

    معرف:

    معادل انگلیسی: Amphetamines

    تعریف:

    آمفتامین‌ها، دسته‌ای از ترکیبات شیمیایی محرک و هیجان‌آور هستند که به‌طور مصنوعی ساختهشده و باعث تحریک  فعالیت سلسله اعصاب مرکزی می‌شوند . این دسته از داروها، در طبقه II داروهای تحت کنترل قرار دارند و به‌طورکلی باعث افزایش سرعت در سیستم‌های بدنی می‌شوند (کاکويی، 1385: 146).در مجموع،  به آمفتامین، دکستروآمفتامین[1] و متامفتامین، آمفتامین‌ها گفته می‌شود که در دسته‌بندی مواد اعتیادآور به‌نام محرک‌ها جای می‌گیرند (کاکویی، 1386: 37).

    متن:

    اين دسته از داروها با ساختار زیر در سال 1886 به‌طور شيميايي به دست آمدند(برمان،2008: 146)، ولي تا سال 1930 ناشناخته بودند؛ تا اینکه در سال 1960 به‌عنوان ماده محرك بین مردم معروف شدند. متیل‌آمفتامین (متدرین)، سولفات آمفتامین، بنزدرین، دکسدرین و اسپید، برخی از معروف‌ترین داروهای اعتیادآور این دسته هستند (احتشامی، 1385: 55-54).


    ساختار مولکولی عمومی آمفتامین‌ها (4)

     آمفتامين قادر است احساس خستگي و خواب‌آلودگي را برطرف سازد؛ ازاین‌رو، در جنگ جهاني دوم براي خلبانان آلماني تجويز مي‌شد تا به‌راحتی بتوانند ساعت‌ها پرواز كنند. تأثير اين دارو مانند كوكايين است؛ با اين تفاوت كه آمفتامين در مدت‌زمان كوتاه‌تري اثر كرده و طول مدت سرخوشي آن نيز بيشتر است و نسبت به كوكايين كمتر ايجاد اعتياد مي‌نمايد (احتشامی، 1385: 55-54).

    اين ماده در پزشكي براي بیهوشی و جلوگيري از چاقي استفاده مي‌شود. آمفتامين، در َاشكال داروييِ پودر و مايع وجود دارد و به‌صورت خوراكي يا تزريقي مصرف مي‌شود. مصرف خوراكي آمفتامين‌ها سبب تپش قلب، حساسيت و هوشياري نسبت به محرک‌های محيطي، ممانعت از خواب، احساس شادابي و رفع موقت بي‌حوصلگي مي‌شود. تزريق داخل وريدي (سياهرگي) آمفتامين‌ها، به‌خصوص متدرين، سبب ايجاد يك حالت خوشي شديد و احساس انرژي بی‌پایان كاذب در فرد مصرف‌كننده مي‌شود (احتشامی، 1385: 55-54).


     آمفتامین به شکل پودر، قرص، کپسول یا کریستال (شیشه) تولید، و در فویل‌های آلومینیومی یا بسته‌های پلاستیکی بسته‌بندی‌شده و به‌طور غیرقانونی فروخته می‌شود. آمفتامین‌های پودری شکل بویی تند، مزه‌ای تلخ، و گستره رنگ وسیعی دارند و از سفید روشن گرفته تا قهوه‌ای، و حتی در مواردی به رنگ نارنجی یا بنفش تیره نیز یافت می‌شوند. قرص‌ها و کپسول‌های آمفتامین نیز تنوع رنگ بسیار زیادی دارند و انواع ناخالص آن می‌تواند محتوی انواع مواد مخدر، کافيین، شکر یا مواد چسبنده باشد. کریستال‌های آمفتامین که یکی از قوی‌ترین انواع آن است نیز به شکل صفحات کریستالی یا به شکل پودر کریستال موجود است.


    آمفتامین‌های در اشکال مختلف تولید و عرضه‌شده و بی‌بو و بی‌رنگ هستند.

    آمفتامین‌ها را با روش هاي مختلف شامل بلعیدن، کشیدن، تزریق یا حتی کشیدن از طریق بینی مصرف می‌کنند. افراد به دلایل بسیار زیادی اقدام به مصرف آمفتامین‌ها می‌کنند. برخی برای نشئگی و انرژی حاصل از مصرف، و برخی نیز برای کاهش خستگی، افزایش قدرت جسمانی، بیدار ماندن طولانی، افزایش تمرکز، بهبود کارایی در زمان ورزش یا کار یا برای افزایش اعتمادبه‌نفس اقدام به مصرف این نوع مواد می‌کنند. اصلی‌ترین کاربرد دارویی ترکیبات آمفتامین، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی است (احتشامی، 1385: 55-54).

     

     روش های مختلفی برای مصرف آمفتامین ها وجود دارد

     

     

      مصرف ترکیبی و هم‌زمان آمفتامین‌ها با سایر مواد مانند الکل یا داروهای تجویزی معمولاً غیرقابل‌پیش‌بینی و خطرناک است. همچنین ترکیب کردن آمفتامین‌ها با سایر مواد محرک، مانند کوکايین یا اکستازی (قرص اکس)، باعث تحریک شدن بیش‌ازحد بدن شده و فشار زیادی به قلب و سایر اندام‌ها وارد می‌کند (کاکويی، 1385: 148-157).

    افزایش میزان مصرف ماده برای رسیدن به اوج لذت قبلی، یکی از موارد تحمل مصرف این ماده است. از طرفی، مقاومت به آمفتامین طی چند دقیقه به وجود می‌آید و با پایین‌ آمدن غلظت آن در خون، آثار لذت‌بخش آن محو می‌شود و مصرف‌کننده با افزایش میزان و استمرار مصرف سعی در حفظ آثار نشئگی و نشاط دارد و این مفهوم اعتیاد به ماده است (ابادینسکی، 1384: 169).

    افزایش ضربان قلب، تپش قلب، تندخویی و حالت تهاجمی، نقص کلیه‌ای، بی‌قراری، هیجان، کمبود ویتامین و سوءتغذیه به دلیل سرکوبی اشتها و کاهش مصرف مواد غذایی، روان‌پریشی و اختلالات روانی دشمن‌پنداری از عوارض مصرف این ماده محسوب می‌شود (ابادینسکی، 1384: 169).