You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • قرص هاي اكستاسي           xtazy tablets                 

     متیلن دی اکسی متامفتامین، یک مادۀ مخدر صنعتی است که خواص محرک­ها و داروهای توهم زا را با هم دارد. MDMA  که ساختار شیمیایی آن شبیه متامفتامین، MDA ومسکالین است در زمرۀ آن دسته از مواد مخدر صنعتی قرار دارد که به مغز آسیب می­رسانند (1).

    مصرف MDMA از اواسط دهۀ 1990 افزایش قابل ملاحظه ­ای یافته است. طبق گزارش سازمان ملل، مصرف اکستازی در خلال سال­های 1995-1997و2000-2001 در سراسر جهان 70درصد افزایش داشته است. این ماده که زمانی در باشگاه های رقص بعنوان داروی بغل کردن واحساس خوشی به مصرف می ­رسید، باعث کم رویی و ازبین رفتن اضطراب شده و حس همدلی و نزدیکی به دیگران را در فرد ایجاد می­ کند. این ماده علاوه بر تحریک شیمیایی، نیاز به خوردن، آشامیدن وخواب را سرکوب می­ کند. همین امر سبب می­ شود مصرف کنندگان بتوانند در باشگاه­های شبانه یا مهمانی ­های 2-3 روزه دوام بیاورند.

    هرچند تولید MDMA در سرتاسر جهان رو به افزایش است اما هلند و بلژیک همچنان اولین تولیدکنندۀ آن محسوب می­شوند.MDMA غالباً در مناطق شهری و حومۀ شهرها توزیع می­شود، اما در شهرهای بزرگ که پذیرای دانشجویان فراوانی هستند بیشتر به چشم می­خورد.

    محبوبیت MDMA سبب شده نه تنها تولید آن در گوشه وکنار دنیا افزایش یابد بلکه قرص­ها و کپسول­هایی هم که به عنوان اکستازی به فروش می­رسند، MDMA خالص نبوده بلکه حاوی موادی مانند متامفتامین،PCP، آمفتامین، کتامین و PMA هستند که همین امر موجب افزایش خطرهای ناشی از مصرف MDMA گردیده است (2).

    معمولاً اکستازی به صورت قرص­ها و کپسول­ های خوراکی مصرف می­شود که آثار آن تقریبا 4 الی 6ساعت دربدن باقی می­ماند. زیاده روی در مصرف اکستازی با علایمی چون تپش قلب­، افزایش فشار خون، ضعف، گرفتگی عضلانی، هراس و در موارد حادتر با از دست رفتن سطح هوشیاری و سکته همراه است. از دیگر آثار نامطلوب آن می­توان به تهوع، توهم، ارز، تعرق، رعشه، افزایش درجه حرارت بدن، نامنظمی ضربان قلب، از کارافتادگی عضلات اصلی، نارسایی کلیه وتاری دید اشاره کرد. مصرف کنندگان، آثار ثانوی ناشی از مصرف اکستازی را اضطراب، پارانویا و افسردگی عنوان کرده اند. افزایش درجۀ حرارت و ازدست رفتن آب بدن موجب نارسایی قلبی یا کلیوی و نیز مرگ فرد را به دنبال دارد (3).

    عوارض کوتاه مدت:

    افزایش ضربان قلب و فشارخون، افزایش درجه حرارت بدن، قفل شده فک و دندان­ها، گرفتگی عضلانی، فزون تنشی(هرگونه کشیدگی و فشار ناهنجاری)، از دست رفتن آب بدن ، لرز یا تعرق، تهوع، تاری دید، ضعف، سرگیجه، گیجی ، بی­خوابی، پارانویا.

    عوارض دراز مدت:

    بثورات جلدی، افسردگی، اختلالات خواب، میل شدید یا ولع به مواد مخدر، افزایش پیوسته اضطراب، پارانویا، پرخاشگری و اعمال غیر ارادی (4).

    بیماری ها:

    از کار افتادگی عضلات، افزایش درجه حرارت بدن، نارسایی کلیوی، نارسایی قلب و عروق، آسیب کبدی. تأثیر MDMA بر قلب: مطالعات انجام شده در خصوص عوارض ناشی از مصرف مواد مخدر بر بدن انسان نشان داده که MDMAآثار  حادی بر سامانۀ قلبی عروقی ونیز ناتوانی فرد در تنظیم درجه حرارت بدن برجای می­گذارد که در این میان اثر نامطلوب MDMA بر عملکرد پمپاژ قلب حائز اهمیت بیشتری است.

    با ورود MDMA به بدن ، فعالیت جسمی افزایش یافته که این امر به نوبۀ خود باعث افزایش قابل توجه ضربان قلب خواهد شد. دراین صورت قلب دیگر به روش طبیعی یعنی افزایش پمپاژ خون از خود واکنش نشان نمی­دهد. آثار MDMA بر قلب می­تواند موجب افزایش خطر نارسایی قلبی با دیگر بیماری­های قلب و عروق در افراد مستعد گردد. زیرا مصرف این ماده اغلب با فعالیت­های طولانی و طاقت فرسایی چون رقص همراه است.

    تأثیر MDMA بر مغز: MDMAچنانچه با دیگر انواع مواد مخدر ترکیب نشده باشد باعث افزایش مقدار حداقل سه انتقال دهنده عصبی مغز می­شود (انتقال دهندۀ عصبی مغز، ماده ای شیمیایی است که باعث انتقال پیام­ها در سیستم اعصاب می­ شود.) این سه انتقال دهنده عبارت­اند از : سروتونین، دوپامین و نوراپی نفرین. MDMA  باعث آزادی انتقال دهنده های عصبی مذکور از نورون­های مولد شده که افزایش فعالیت مغز را به دنبال دارد.

    در مقایسه با محرک­های قوی­تر چون متامفتامین، MDMA سبب آزادی سروتونین بیشتر و تاحدی دوپامین کمتر می شود. سروتونین یک انتقال دهندۀ عصبی است که در تنظیم خلق و خو، خواب، درد، هیجان، اشتها و دیگر رفتارهای فرد نقش مهمی ایفا می ­کند.

    MDMA  با آزاد کردن مقدار بیشتری سروتوتین و نیز جلوگیری از سنتز آن باعث می­شود مغز تا حدزیادی از این انتقال دهندۀ مهم عصبی تهی گردد. در نتیجه ساخت مجدد سروتونین توسط مغز مستلزم گذشت زمان خواهد بود. در کسانی که اندازۀ متوسط یا بالای MDMA را مصرف کرده اند، تقلیل سروتونین مغز مدت زمان بیشتری به طول انجامیده که همین امر منشأ بسیاری از تغییرات رفتاری طولانی مدتی  است که مصرف گنندگان آن را تجربه کرده ­اند.

    شواهد زیادی وجود دارد که کاهش سروتونین در کسانی که بیش از حد MDMA مصرف نموده­ اند موجب گیجی، افسردگی، اختلالات خواب، افزایش پیوسته اضطراب، پرخاشگری، اعمال غیر ارادی و اختلال دربرخی از فعالیت­ های حافظه و تمرکز شده است (5).

    کلید واژه ها

    مواد روان گردان، افسردگی، اکستازی.

    ارجاعات

    1-      فصل نامه شناخت مواد مخدر، سیده ملیحه موسوی، مرکز تحقیقات کاربردی پلیس مبارزه با مواد مخدر، انتشارات راه فردا ص22.

    2-      قانعی، محمدرضا و سید نادر آقاخانی. بررسی میزان آگاهی دانشجویان بر مواد مخدر. تهران:جهاد دانشگاهی، 1387،ص74.

    3-     رضایی، احمد. «بررسی الگوی اعتیاد جوانان.» فصلنامۀ دانش انتظامی گیلان، فرماندهی انتظامی استان گیلان، شماره 4، 1390، ص46.

    4-     بادنسکی، هوارد. مواد مخدر. ترجمۀهادی کریمی و همکاران، تهران: ستاد مبارزه با مواد مخدر،1387،ص127.

    5-     سایت www. Wikipedia.com

     

نظر شما