You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • انگ­زنی                 Labeling

    انگ زنی ، روشی است برای تخریب شخصیت فرد یا یک جمع (1 ).

    انگ را ، علامت و آدرسی که روی عدل های مال التجاره می نویسند وبرچسب ، معنی کرده اند(2 ).

    در بیان مصادیق انگ زنی از دیدگاه شرعی ، در بین احادیث به واژه هئی چون :غيبت (به معناي سخن گفتن در نبود کسي)، تهمت (نسبت دادن لقبي که در فرد نباشد)، تجسس (دقت بدون دليل در زندگي افراد)، تطير (فال بد زدن به فرد)، نبز (لقب‌هاي زشت)، هلاکت، تَشِيعَ الْفاحِشَه ي ُ (اشاعه فحشا)، روايت کردن عليه کسي (داستان‌سرايي)، کراهت، استهزا (مسخره کردن فردي)، سرزنش، حيا، تسميه (نام‌گذاري)، اهان (اهانت کردن)،‌ آبرو، برمی خوریم (3).

    دورکیم ( Durkheim )، درمباحث جامعه­ شناختی می­گفت که شما برای اداره یک جامعه یایک اجتماع، لازم است تقسیم ‌بندی‌هایی ایجاد کنید. معروف‌ترین نظریه دورکیم ، همان تقسیم‌کار اجتماعی است. دورکیم تقسیم‌کار اجتماعی را خیلی دو پایه می‌ دید و دوگانه تعریف می‌‌کرد .دوگانه مقدس و نامقدس. دورکیم  می­ گوید: مسئولان جامعه، برای اداره جامعه ناگزیرند که افراد را به دزد و پلیس تقسیم کنند.گناه و خلاف و انحراف باید باشد تا ثواب و کار درست و به‌راه راست بودن را بتوان تشخیص داد.اَنگ، برچسب و تهمت، به معنی از ما رانده‌شدن است.

    این روش در عرصه بین­ المللی، ملی، محلی وحتی خانواده ، روشی مؤثر برای از میدان به‌درکردن رقیب بوده است.به تعبیر گافمنی (Goffny) ، با اَنگی که می­زنی به‌وسیله مطبوعات، تفسیر، خبر، تلویزیون و سینما به‌ واسطه قدرتی‌که داری این امکان را پیدا می­کنی که برچسب و اَنگ بزنی. همین‌طور ، با این روش در محله، یا خانواده، اتهام می­زنی، فردی را لکه ننگ می­دانی، می­ توانی او را از دایره رقابت بیرون کنی .به تعبیر گافمنی ، اَنگ به معنای واکنش افراد دیگر جامعه به هویت مخدوش شده یک نفراست ،یعنی تا زمانی‌که شما هویت خود را از جمع، جامعه و فرهنگ می­گیرید، انگ نمی­خورید. اگر قدری از هویت جمعی فاصله گرفتید و خواستید هویت جدیدی را برای خود تعریف کنید و عمل دیگری انجام دهید؛ عملی که مطابق «با» نیست،مورداَنگ زنی قرار می­ گیرید.امکان دارد ، انگ زدن به رفتار یا شهرت کسی باشد که می­ خواهند او را از اعتبار بیندازند.

    گرهارد فورد(Gerhad Ford ) ، معتقد است انگ‌ها به دودسته­ تقسیم می شوند: برخی انگ‌ها ذاتی است، مانند کسی‌که فلج است و این انگ برای آن فرد همیشه وجود دارد.دسته دیگر، انگ‌های اکتسابی است، مانند کسی‌که معتاد می­ شود.

    در طبقه ­بندی انگ‌ها هم ، مدل‌های مختلفی وجود دارد؛ مانند آدم خوب و آدم بد. اَنگ ،براساس باورهای فرهنگی زده می­شود، مانند فردی که نوع دیگری از اعتقادات را دارد و انگ می­خورد. گاهی وقت‌ها انگ گروهی و به‌صورت اقلیت و اکثریت است که دسته‌بندی ما و دیگران را ایجاد می‌کند، گاهی وقت‌ها هم کسانی انگ می­ خورند که موقعیت اجتماعی خود را ازدست بدهند، یعنی فرد ، شأن اجتماعی ­اش را از دست می­ دهد و به‌راحتی دچار انگ می­ شود(4 ).

    واژه­ های کلیدی:

     اثبات­گرایان، برساخت­گرایان، کج ­رفتاری، انگ­زنی.

    ارجاعات:

    1 کارگر حسن ، مقاله انگ زدن یا برچسب زنی ، 26 / 5/ 1392 .

    2 عمید حسن ، فرهنگ لغات فارسی ، امیرکبیر ، چاپ سیزدهم ، سال 1358 ، ص167 .

    3 - طوسی محسن ، مقاله آموزه های دینی و نظریه برچسب زنی ، سایت راسخون ، 18 / 4 /1390.

    4- کارگر حسن ، مقاله انگ زدن یا برچسب زنی ، وبلاگ شخصی ، 26 / 5/ 1392 .  

    3- Erikson, Kai T. 1962. "Notes on the Sociology of Deviance" Social Problems, pp: 9-307-314.

    منبع بیشتر:                                                 

    - Clinard, Marshall B. & Robert F. Merier. 1995 Sociology of Deviant Behavior, 9th ed. Philadephia: Harcourt Brace College publishers. PP: 124 – 126.

نظر شما