You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • امنیت سازی                MakingSecurity

     امنیت سازی، مجموعه­ ای از طرح ­ها و اقداماتی است که به ایجاد حالتی منجر می­ شود که هر واحد سیاسی، اقتصادی و ... منافع حیاتی خود را با هیچ گونه تهدید جدی، مواجه نمی ­بیند (1). تعریف امنیت سازی، چارچوب اصلی بحث وضعیت تولید امنیت، حفظ امنیت و توسعۀ امنیت را در بر می­ گیرد..

    تولید یا ساخت امنیت مجموعه ­ای از فعالیت ­ها را در بر می­ گیرد که بتواند با ایجاد بسترها و زمینه ­های عدم بروز تهدید یا عدم انتقال تهدید از وضعیت بالقوه به وضعیت بالفعل، حالتی را ایجاد نماید که واحد سیاسی خود را در برابر تهدیدات نوین ایمن ساخته یا زمینه ­های بروز تهدیدات را کاملاً منتفی تلقی کند. به­ عبارت دیگر، حفظ امنیت عبارت است ازحفظ حالت تولید شده ­ای که در آن هر واحد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... منافع حیاتی خود را در آن حفظ کرده و توسعه می­ دهد. منظور از حفظ حالت تولید شده، برخورد و مدیریت پیوسته عوامل تهدیدزا یا زمینه ­های آسیب­پذیری است که رشد و ظهور تهدیدات را امکان­ پذیر می­ کند. توسعۀ امنیت می­ تواند مفهومی ابداعی تلقی گردد، زیرا توسعه به معنای گسترش و وسعت بخشیدن به یک حالت موجود است و هدف از آن، توسعه حالتی است که در آن یک واحد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... منافع حیاتی خود را در وضعیتی رشد و گسترش دهد که در اثنای این رشد و گسترش، تهدیدات نتوانند وضعیت امن و یا گسترش این وضعیت را با چالش ­ها و موانع جدی روبه ­رو کند. با این وصف، می­ توان گفت که تولید، حفظ و توسعه امنیت می­تواند طیفی از فعالیت­ها و اقدامات را در بر گیرد که یک طرف آن با رفع موانع آغاز شده و در طرف دیگر گسترش منافع و امنیت را دربرگیرد.

    تولید امنیت و فراهم آوردن فضایی مناسب برای فعالیت از جمله رسالت­ های مهم و اولیه دولت است که وجود آن را توجیه می­ کند. از این منظر نقش و جایگاه دولت در ایجاد نظم، مورد پرسش واقع می­ شود و بیان می­ گردد که بازیگر اصلی در ایجاد امنیت ملی دولت است. افزون بر این نسبت بین ماهیت دولت و امنیت نیز به بررسی گذارده می شود و گونه ­های مختلف تأمین امنیت یعنی امنیت مبتنی بر زور، امنیت مبتنی بر اقتدار، امنیت مبتنی بر فرهنگ، امنیت مبتنی بر اقناع و ... تبیین می­گردند. هر دولت بنا به ماهیتی که دارد الگویی از امنیت را برگزیده و به اجرا می­ گذارد و هر یک از این الگوها نوعی نظم را ایجاد می ­کند. نظم در اینجا حالت تبعی دارد (2).

    بنابراین نوع نگاه به چیستی و برداشت از امنیت، متناسب با رهیافت و رویکرد انتخابی از سوی کارگزاران امنیتی هرکشور متفاوت است.از آنجا که جهت گیری­ ها به موضوعات محتوایی مورد بحث در امنیت، حوزۀ متنوع و گسترده­ای دارد لذا به دشواری می­ توان موضوعات ثابت وتحدید یافته همه پذیری، در این خصوص مطرح کرد؛ لکن از آنجا که غالباً تعاریف و برداشت­ها از امنیت عمومی مبتنی بر«مصداق» بوده و اساساً حیطۀ موضوع، «وقوع جرم» و به طور اخص جرائم دارای جنبه عمومی و «نظم عمومی» است؛ به طور کلی برمبنای پذیرش بنیان «قاعده/ نظم» پایه تمام، ایجاد نظم عمومی و تعادل در یک نظام مفروض است؛ لکن نظم عمومی در هرکشور با نظم عمومی کشور دیگر فرق می­ کند. درجرم، نظم عمومی شکسته می­ شود و وقتی جرمی اتفاق می­افتد ناامنی مهمی به وقوع پیوسته است لذا برای آن مجازات پیش بینی می­شود.(3).

    صیانت ازامنیت فرآیندی است که از حیث محتوایی، وضع و اجرای کلیه سیاست­ هایی را شامل می­ شود و به نحوی سعی در انطباق سیاست­ های کلی با شرایط زمانی و مکانی دارد تا از این طریق، امکان استمرار حیات نظمی را که در مرحلۀ نخست ایجاد شده است، فراهم آورد.

    کلید واژه ­ها

    تولید امنیت، دولت، امنیت ملی، دولت و امنیت، جرم ونظم عمومی.

    ارجاعات

    1- کلهر، رضا. درآمدی بر امنیت انتظامی. تهران: سازمان تحقیقات و مطالعات ناجا، 1388، صص123-122.

    2- افتخاری، اصغر. انتظام ملی، جامعه ­شناسی سیاسی نظم از دیدگاه امام خمینی(ره). تهران: سازمان عقیدتی سیاسی ناجا، 1379، ص 34.

    3- دانشگاه عالی دفاع ملی. سرمایه اجتماعی و امنیت عمومی. تهران: دانشگاه عالی دفاع ملی، 1392، ص111.

    منابع بیشتر

    کلاهچیان، محمود. قدرت نرم وامنیت.تهران: دانشگاه عالی دفاع ملی، 1392، ص79.

نظر شما