You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • امنیت فردی                   Individual Security

     امنیت فردی، عبارت است از حالتی که فرد از لحاظ جسمی و روحی، در آن فارغ از ترس و آسیب رسیدن به جان، مال و آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند (1). به عبارت دیگر حالتی است که به موجب آن هر کسی فارغ از بیم تهدید به جان، مال، شرف و آبروی خود یا از دست دادن آنها زندگی کند (2).

    امنیت فردی شامل حفاظت از فرد در برابر خشونت ­های فیزیکی و ساختاری از سوی برخی از دولت های متبوع یا دیگردولت­ها و همچنین، دیگر افراد و گروه­ های حاضر در جامعه است. به واقع، در جوامع کنونی، زندگی فردی در معرض تهدیدات به وسیله خشونت­ های ناگهانی و غیرقابل پیش­بینی است. برخی از اشکال این تهدیدات عبارت اند از:

    - تهدیدات از سوی برخی از دولت ها (شکنجه فیزیکی)؛

    - تهدیدات از سوی دیگر دولت­ها (جنگ)؛

    - تهدیدات از سوی دیگر گروه­ ها یا مردم (تنش ­های قومی)؛

    - تهدیدات از سوی افراد یا باندهای جنایتکار؛

    - تهدیدات مستقیم علیه زنان (تجاوز، خشونت ­های خانوادگی)؛

    - تهدیدات مستقیم علیه کودکان به واسطه آسیب­ پذیری و وابستگی آنان (کودک ­آزاری)؛

    - تهدیدات نسبت به خود (خودکشی، اعتیاد به موادمخدر).

    این تهدیدات سطوح مختلفی از امنیت ملی، انسانی و اجتماعی را شامل می­شود. به بیان دیگر، هر تهدیدی علیه امنیت ملی، انسانی، جهانی و امنیت بین ­المللی، در تحلیل نهایی، تهدیدی علیه امنیت افراد نیز هست(3).

    ترویج و حفاظت از حقوق بشر، شاخصۀ امنیت فردی است که در مطالعات امنیتی لیبرالیستی دارای سه حلقه مهم شامل امنیت جانی، امنیت مالی و امنیت فکری است (4).

    از نگاه قرآن کریم جان انسان­ها (5)، ثروت و دارایی (6) و آبروی افراد (7) محترم است.

    در نتیجه امنیت فردی، حالتی است که به موجب آن، فرد در پناه قانون و برخوردار از حقوق شهروندی، از هرگونه تهدید، تعرض و تعدی به جان، مال و آبروی اجتماعی خود مصون است و اطمینان دارد که در صورت تعرض و تعدی دیگران، می­ تواند از مجاری قانون و در محاکم صالحه، احقاق حق کند (8).

    در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران بر امنیت فردی ملت تأکید شده است؛ به طوری که مفاد اصل 230 این این قانون حاکی است: «حیثیت، جان، مال، حقوق، مسکن و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر در مواردی که قانون تجویز کند» (9).

    یکی از نهادهای تأمین کننده امنیت فردی، نیروی انتظامی جمهوری اسلامی است. امنیت فردی یکی از شاخص ­های امنیت انتظامی است که پلیس هر کشور تأمین کنندۀ آن است.در این راستا در مأموریت­ها و وظایف این نیرو به «استقرار نظم و امنیت و تأمین آسایش عمومی و فردی» تأکید شده است.بر این اساس در ساختار و وظایف یگان­های  نیروی انتظامی، تأمین امنیت فردی پیش­بینی گردیده و جزء وظایف روزمرۀ این یگان ­هاست.

    کلیدواژه­ ها

    خشونت فیزیکی، امنیت فردی، نیروی انتظامی، امنیت مالی جانی فکری.

    ارجاعات 

    1- گروه مطالعاتی دانشکده امنیت ملی دانشگاه عالی دفاع ملی. سرمایه اجتماعی و امنیت عمومی. تهران: دانشگاه عالی دفاع ملی، 1392، ص 83.

    2- آقابخشی، علی و مینو افشاری­ راد. فرهنگ علوم سیاسی. تهران: نشر چاپار، 1383، ص 312.

    3- پورسعید، فرزاد. فرهنگ توصیفی اصطلاحات امنیت. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، 1392، صص 34 و 35.

    4- عبدالله ­خانی، علی. نظریه­ های امنیت- مقدمه ­ای بر طرح­ ریزی دکترین امنیت ملی. تهران: ابرار معاصر، 1383، صص 414-413.

    5- سورة انعام، آیة 151.

    6- سورة مائده، آیة 38.

    7- سورة حجرات، آیة 11.

    8- بیابانی، غلامحسین و سیدکمال هادیان فر. فرهنگ توصیفی علوم جنایی. تهران: معاونت آگاهی ناجا، 1384، صص 88-87.

    9- قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اصل 23.

    منابع بیشتر

    1- هاشمیان­فرد، زاهد. امنیت در اسلام. تهران: انتشارات دانشگاه عالی دفاع ملی، 1388، صص 97-95.

    2- کلهر، رضا. درآمدی بر امنیت انتظامی. تهران: سازمان تحقیقات و مطالعات ناجا، 1388، صص 108-101.

    3- صالحی امیری، امنیت اجتماعی. تهران: مجمع تشخیص مصلحت نظام، 1391، صص 73-72.

    4- بوزان، باری. مردم دولت­ها و هراس. ترجمة پژوهشکده مطالعات راهبردی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی، 1389، صص 75- 50.

نظر شما