You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  •  

    جنگ الکترونیک           Electronic Warfare                                                          

    جنگ الکترونیک، عبارت است از هرگونه عملیاتی که شامل استفاده از انرژی الکترومغناطیسی و انرژی جهت دار، برای کنترل طیف الکترومغناطیسی یا حمله دشمن است (1).

    در جنگ های پیشرفته امروزی، ارتشی موفق است که از سیستم های الکترونیکی، کمال استفاده را ببرد. با پیشرفت سلاح ها و سیستم-های الکترونیکی، شاخه ای در علوم ایجاد شده که بدون اغراق در معادلات نظامی دنیا، جزء مشخصه های تعیین کننده است. اگرچه علم الکترونیک از همان آغاز در جنگافزارهای نظامی مورد استفاده قرار میگرفت، اما امروز شاخهای خاص، با نام جنگ الکترونیکی به وجود آمده است (2).

    جنگ الکترونيک اصطلاحي است که بيان کننده کاربرد الکترونيک و امواج الکترومغناطيس در نبردهاست. اين کاربردها ميتواند شامل ارتباطات راديويي، ايجاد اختلال در ارتباطات راديويي دشمن، شنود يا استراق سمع مکالمات دشمن باشد.

    امروزه کاربردهاي نوين ديگري به جنگ الکترونيک افزوده شده از جمله هدايت نفرات و موشکها به کمک دستگاه هاي الکترونيکي. از جمله دستگاهاي به کار رفته در جنگ الکترونيک ميتوان به دستگاه پارازيتانداز شعاع اصلي اشاره کرد که با ايجاد چگالي از انرژي در مسير سيگنال فرستاده شده به آن نويز اضافه کرده و رادار را مختل مي‌کند.

    اکنون دیگر جنگ الکترونیکی، ماهیتاً سلاحی تمام عیار است، به گونه ای که حتی میتوان مفهوم «قدرت آتش» را نیز در مورد آن، به کار برد. از این رو، بازنگری های اساسی در نحوه به کارگیری جنگ الکترونیک در سطح تاکتیکی، ضروری است.

    جنگ الکترونیک، یکی از مهمترین عوامل کاهش اصل غافلگیری در حملات دشمن است، چراکه نیروها و تجهیزات جنگ الکترونیک، قادرند در گستره بسیار وسیع و به طور آنی، عملیاتی را صورت دهند، حتی قبل از آنکه منبع خطر، به محدوده عملیاتی نزدیک شود.

    اختلال در توانمندیهای اطلاعاتی و ارتباطی دشمن، میتواند شرایط مناسبی براي نفوذ اطلاعاتی و اقدامات فریب، مهیا سازد. حملات جنگ الکترونیکی به سامانه های راداری و جمع آوری اطلاعات را، می-توان برای شکل دهی و کنترل توانایی دشمن، برای مشاهده اقدامات خاصی به کار گرفت. طرحریزی جنگ الکترونیک را باید به طور دقیق به گونه ای با عملیات فریب هماهنگ نمود تا اطمینان حاصل شود که جنگ الکترونیک، موجب اختلال در سامانه-های فرماندهی و کنترل دشمن- که به عنوان کسب بازخوردهای فریب مورد استفاده قرار می گیرند یا از راه آنها، واکنش دشمن بررسی می شود- نمی گردد.

    جنگ الکترونيک انواع و اقسامي دارد. خود جنگ الکترونيک، ضد جنگ الکترونيک و ضد ضد جنگ الکترونيک که به خنثي کردن حمله الکترونيکي و دفاع در برابر آن اطلاق می شود.

    مطابق تئوري آنتوني گيدنز جامعه‌شناس و فيلسوف برجسته انگليسي در نظريه « اطلاعات و دولت- ملت»، نيروهاي نظامي و ارتش‌ها بزرگ‌ترين توليدکننده و مصرف‌کننده اطلاعات در جوامع به شمار مي‌روند. در جنگهای نوین، هر وسيله نظامي در صحنه جنگ تبديل به يک گره الکترونيکي مي‌شود که قابليت انتقال و جابجایی اطلاعات را در حجم بالا دارا مي‌باشد.

    بخش اعظم عمليات‌هاي انجام شده در جنگ‌هاي اخير آمريکا از جنگ بوسني گرفته تا جنگ‌هاي دوم خليج فارس، افغانستان و عراق مبتني بر سيستم‌هاي پيشرفته جنگ الکترونيک بوده است.

    در اين نوع جنگ شناسايي نقاط هدف در خاک طرفين درگير در جنگ و حملات الکترونيکي به سيستم‌هاي ارتباطاتي، مخابراتي، الکترونيکي، نظامي، ماهواره‌اي، شبکه‌هاي اطلاع‌رساني و سيستم‌هاي جنگ‌افزاري از اهداف مهم محسوب مي‌شود. علاوه بر آن در جنگ الکترونيک، پنهان‌سازي تجهيزات و ادوات خودي از طريق تکنيک نامرئي‌سازي، ارسال پارازيت و کورکردن رادارها مدنظر است. استفاده از ماهواره‌هاي جاسوسي و نظامي و نيز هواپيماهاي دور پرواز و بدون سرنشين کاربرد فراواني دارد.

    کلیدواژه ها:

    جنگ الکترونیکی، الکترومغناطیسی، عملیات نظامی، انرژی الکترومغناطیسی

    ارجاعات

    1. بیدی علی اصغر. پدافند غیرعامل و تأثیر آن بر امنیت ج.ا.ا. چاپخانه ساحفا ناجا؛ 1389، ص 110.

    2. نیکزاد فرهاد. پدافند غیرعامل در آماد و پشتیبانی. مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1390، ص 158.

نظر شما