You are using an outdated browser. For a faster, safer browsing experience, upgrade for free today.



  • بازدارندگی                Deterrence

    بازدارندگی، نوعی رابطه است که در آن یک طرف سعی می­کند برای رسیدن به هدف یا اهداف خاص، با استفاده از وسایلی، در رفتار طرف مقابل اعمال نفوذ کند (1). در فرهنگ معین به معنی منع کردن، جلوگیری کردن، توقیف کردن و حبس کردن آمده است (2).

    دولت­ها زمانی به اعمال بازدارندگی روی می ­آورند که بخواهند دیگر کشورها را از انجام اقدامات مضر به منافع خود منصرف نمایند. بر این اساس، استقرار نیروهای مسلح در زمان صلح، باید به شکلی طراحی شود تا امکان دستیابی دشمن به اهداف مورد نظر، مشکل و پرهزینه شود و خسارات مادی و معنوی سنگین و جبران ناپذیری را بر وی تحمیل نماید، تا بازدارندگی قابل قبول در مقابل دشمن ایجاد شود (3).

     اعمال بازدارندگی، اغلب با مشکلاتی مواجه است. با وجود این ، در مقایسه با اعمال زور که به معنای وادار ساختن کشورها به اتخاذ رویارویی معین و یا پرهیز از چنین رویارویی است، آسان­تر می­باشد. روش­های حصول بازدارندگی به شرح زیر می­باشند:

    ·    اعمال مجازات سخت: این تهدید در صورتی انجام می­گیرد، که دشمن اقدامی مغایر با آنچه مورد نظر است، انجام دهد.

    ·    تخدیر: عبارت است از متقاعد ساختن متخاصم نسبت به اینکه انجام تجاوز موفقیت­آمیز، چنانچه غیرممکن نباشد، بعید خواهد بود.

    ·    تجدید اطمینان: در این روش، تلاش می­شود تا سایر کشورها متقاعد شوند که مقاصد مورد نظر شما، خطری را برای آنها در بر نداشته و بدین سان از خطر اینکه تلاش­های به عمل آمده درخصوص بازدارندگی منجر به بروز تهدیدات تدافعی از سایر کشورها شود، کاسته خواهد شد.

    ·    سازش: به عنوان روش بازدارندگی و آخرین انتخاب، شامل اعطای پاداش به دشمن در ازای خودداری از اتخاذ اقدامات نامطلوب است (4).

    کلید واژه ها

    بازدارندگی، اقدامات مضر، اعمال مجازات سخت، تخدیر.

    ارجاعات:

    1.      معين محمد.فرهنگ فارسی.

    2.      بیدی علی اصغر. پدافند غیرعامل و تأثیر آن بر امنیت ج.ا.ا. چاپخانه ساحفا ناجا؛ 1389، ص 146.

    3.      سروری اسداله. اصول و مبانی پدافند غیرعامل. انتشارات دانشگاه علوم انتظامی؛ 1392، ص 91.

    4.      نیکزاد فرهاد. پدافند غیرعامل در آماد و پشتیبانی. مؤسسه چاپ و انتشارات دانشگاه امام حسین (ع)؛ 1390، ص 314.

نظر شما